Wyszukiwarka:
Klub Inicjatyw Biblijnych

Co złego jest w tatuażu i tzw. piercing`u?

2014-10-30

News

"(...) Nie będziesz się tatuować. Ja jestem Pan!" (Kpł 19, 28b)



Wielu młodych - z ignorancji, małej wiary i braku jednoznacznego potępienia ze strony dorosłych - decyduje się na bolesne i trwałe nakłuwanie ciała za pomocą igły. Powszechne dziś tatuaże (eksponowane przez gwiazdy sportowe, muzyczne czy filmowe) i tzw. piercing, czyli przekłuwanie warg, języka, pępka itp. są wśród czynów zakazanych w Prawie Bożym na równi z czarami i wróżbami (magią), prostytucją (nierządem) czy okultyzmem (wywoływaniem duchów) (por. Kpł 19, 26-31). Kategoryczny zakaz tego rodzaju praktyk jest jednoznaczny i w zasadzie nie podlega dyskusji. Ma też swoje odzwierciedlenie w Nowym Testamencie. Prawodawca objawiając swoją wolę Mojżeszowi na Synaju wskazał na szereg praktyk pogańskich, kategorycznie zabraniając ich swojemu ludowi. Godzą one w Jedynego Boga ("Ja jestem Pan!"; 19, 26) i burzą ład/styl życia ludu wezwanego do świętości ("Świętymi bądźcie, bo Ja jestem święty - JHWH, wasz Bóg!; 19, 1; 20, 26). Tatuowanie się godzi w pierwsze przykazanie Boże oraz nakaz: "Będziecie zachowywać moje szabaty i szanować mój święty przybytek. Ja jestem Pan!" (Kpł 19, 30).

Dziewiętnasty rozdział trzeciej księgi Prawa omawia kilka serii zakazów/przestróg przed praktykami pogańskimi. Praktyki te nawiązują do kultu i obrzędów Baala (por. 1 Krl 18, 28), później wiązały się również z praktykami szamańskimi i satanistycznymi. Zrozumiały jest więc nacisk prawodawcy na wykorzenienie tych praktyk, sprzeciwiających się przede wszystkim świętości ludzkiego ciała. Tatuaż oznaczał przynależność do bóstwa (demona), którego imię wypisywano w sposób trwały na skórze (Tattoo, w: Encyclopaedia Judaica 15, 831n). Nawet z pozoru niewinny obrazek, znak czy symbol może mieć zgubne konsekwencje: Nie będziesz nacinać ciała na znak żałoby po zmarłym, ani umieszczać na nim znaków tatuażu. Ja jestem JHWH! Nie wolno stosować pogańskich rytów nacinania ciała i tatuażu, gdy ciało fizyczne, które podtrzymuje życie duchowe człowieka, świadczy o świętości Boga Stworzyciela. Kultura zachodnia od samego początku odczytywała "ciało" w opozycji do "duszy". Natomiast w znaczeniu biblijnym ciało jest tym, co łączy nas ze wszystkimi ziemskimi stworzeniami, zaś dusza jest czymś, co wyróżnia nas jako ludzi. Dusza jest częścią żywotną i nie podlegającą zniszczeniu, obdarzoną inteligencją i wolnością. Ciało zaś to część śmiertelna i zniszczalna, poddana namiętnościom i konieczności, lecz Jezus Chrystus przyjął ludzkie ciało (wcielenie) i uczynił z niego świątynię. Św. Paweł pyta: "Czyż nie wiecie, żeście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście" (1 Kor 3, 16-17).

Jasne jest zatem, że nakłuwanie na skórze znaków (jakiekolwiek) lub wbijanie kolczyków, gdzie się da, jest niszczeniem naszego ciała, które jest świątynią Boga; jest jej profanowaniem i oddawaniem komuś innemu w władanie. Katolik naznaczony wodą chrzcielną i namaszczony świętym olejem nie może w jakichkolwiek okolicznościach pozwolić wytatuować jakiś znak na swoim ciele lub wbić w nie jakiś kolczyk. Ten zakaz wiąże się z piękną cnotą czystości i wstydliwości.

Często słyszy się taką oto opinię: "Ciało należy do mnie i mogę z nim zrobić, co chcę. Jestem odpowiedzialny za czyny, które krzywdzą innych, ale nikomu nie muszę zdawać sprawy z tego, co robię ze swoim ciałem". Ale ten, kto tak mówi, przeczy nauce Pisma Świętego i Tradycji Kościoła. Ulega dominującej obecnie atmosferze zmysłowości i hedonizmu (prasa, telewizja, internet, ideologia gender). Kultura życia i czystej miłości uczy nas dyscypliny serca, oczu, języka i wszystkich zmysłów. Czystość i nieskazitelność nie jest czymś negatywnym; przeciwnie, jest autentycznym panowaniem nad sobą, a zarazem uznaniem panowania Jezusa nas naszym ciałem i życiem. Dlatego tak mocno brzmią słowa św. Pawła: "Ale ciało nie jest dla rozpusty, lecz dla Pana, a Pan dla ciała" (1 Kor 6, 13). Czystość pozwala nam przeżywać w ciele wolność ducha; pozwala nam chwalić Boga i przyjmować Go w Komunii św.

Pismo Miłujcie się! przytacza przykład przywołany przez księdza egzorcystę. Chłopak, z którego wypędzono demona, miał tatuaż (wcale nie satanistyczny, zwykły wzorek). W czasie egzorcyzmu ten tatuaż palił go jak ogień i chłopak wiele by dał, by go nie mieć na swoim ciele. Warto więc sto razy się zastanowić, czy naprawdę będziemy przez całe życie chcieli mieć coś nieusuwalnego na swojej skórze i czy nie przeszkodzi nam to w spotkaniu z Bogiem (por. 2 P 3, 14).

A co jeśli już mam tatuaż? Nawracaj się i czyń pokutę, módl się codziennie i wsłuchuj w słowa św. Jana: "młodzi (...) nauka Boża trwa w was, a zwyciężyliście Złego" (1 J 2, 14) oraz "umiłowany, nie naśladuj zła, lecz dobro! Ten, kto czyni dobrze, jest z Boga; ten zaś, kto czyni źle, Boga nie widział" (3 J 10, 11).

ks. Jan

Korzystałem z opracowań: A. Tronina, Księga Kapłańska (NKB ST III), Częstochowa 2006; C.M. Martini, Tajemnica ciała, Warszawa 2001; M.  Rucki, "Nie będziecie się tatuować. Jan jestem Pan!" (Kpł 19, 28), "Miłujmy się!" 5/2013, 46n.

zob. Trudne pytania
Pozostałe tematy
Aktualności

Audycje Radia eM u nas!

Dzięki uprzejmości pani red. Katarzyny Widery-Podsiadło i Radia eM możemy u nas odsłuchać audycji (10 już dostępnych), inspirowanych książką "Świadkowie prawdy...": o św. Annie, św. Jacku, bł. Czesławie, bł. Bronisławie; bł. Marii Luizie Merkert, bł. Alfonsie Ligudzie czy kleryku Alfonsie Mańce... itd. (pliki do pobrania).

więcej

Apel - ofiar 1945!

Na terenie Śląska w pierwszych miesiącach 1945 roku zamordowano wielu księży, sióstr zakonnych oraz ujawniono heroiczne postawy ludzi świeckich. Apelujemy o uzupełnienie listy ofiar na naszej ziemi w 1945 r. (do końca listopada br.). Podajcie imiona i nazwiska - datę śmierci - miejsce + literaturę! Piszcie na adres: jkochel@uni.opole.pl lub Facebooka czy Twittera; ostatnio dodane poniżej; zob. kapłani/

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3001032

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu