Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok A

XXVI Niedziela zwykła - 28.09.2014

2014-09-27

News
Od kilku niedziel Jezus naucza nas w przypowieściach. Dlaczego te proste obrazy wciąż do nas przemawiają? Jaka moc tkwi w opowieściach Jezusa? Do czego wzywa i przed czym przestrzega kolejna przypowieść o dwóch synach?




CZYTAJ!

Mt 21, 28-32

Jezus powiedział do arcykapłanów i starszych ludu: "Co myślicie? Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego i rzekł: "Dziecko, idź dzisiaj i pracuj w winnicy!" Ten odpowiedział: "Idę, panie!", lecz nie poszedł. Zwrócił się do drugiego i to samo powiedział. Ten odparł: "Nie chcę". Później jednak opamiętał się i poszedł. Któryż z tych dwóch spełnił wolę ojca?» Mówią Mu: «Ten drugi». Wtedy Jezus rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Celnicy i nierządnice wchodzą przed wami do królestwa niebieskiego. Przyszedł bowiem do was Jan drogą sprawiedliwości, a wyście mu nie uwierzyli. Celnicy zaś i nierządnice uwierzyli mu. Wy patrzyliście na to, ale nawet później nie opamiętaliście się, żeby mu uwierzyć.


ROZWAŻ!


Dlaczego Jezus nauczał w przypowieściach?

Pytanie to wciąż nurtowało uczniów Jezusa: „Dlaczego mówisz do nich (tj. do tłumów) w przypowieściach?” (Mt 13, 10). On im odpowiedział: „Wam dano poznać tajemnice królestwa Bożego, innym zaś w przypowieściach...” (Mk 4, 10nn; Mt 13, 11; Łk 8, 10). Bezpośrednie poznanie nowej nauki o królestwie Bożym stało się udziałem niewielkiej grupy uczniów (Mt 13, 36; 15, 15; Mk 4, 10. 13. 34; 7, 17; Łk 8, 9n; 12, 41). Większość słuchaczy musiała zadowolić się nauczaniem opartym na porównaniach i przenośniach, dzięki którym Nauczyciel z Nazaretu stopniowo (Mk 4, 33) wyjaśniał tajemnicę królestwa Bożego. Przypowieści ewangeliczne umożliwiają wgląd zarówno w tematykę i metodę nauczania Jezusa. Podstawą konstrukcji przypowieści jest porównanie (gr. parabole) dwóch obrazów, osób, wydarzeń lub rzeczy z różnych dziedzin. Dwa składniki porównania łączy pewna cecha wspólna lub podobieństwo, np. „Oto Ja was posyłam jak owce między wilki. Bądźcie więc roztropni jak węże, a nieskazitelni jak gołębice” (Mt 10, 16) lub "Pewien człowiek miał dwóch synów. Zwrócił się do pierwszego... Zwrócił się do drugiego..." (Mt 21, 28-30). Ewangelista zestawił (więc) obok siebie dwa elementy obrazu.

Warto też zauważyć, że w samym tekście przypowieści pojawia się wiele pytań, które stawia sam Jezus lub narrator opowiadania, np. Co myślicie? Co się wam zdaje? Są to zazwyczaj pytania, których celem jest zainteresowanie rozmówców (por. Mt 17, 25; 18, 12; 22, 17. 42; 26, 66; J 11, 56) lub są to pytania retoryczne, które zwracają uwagę na to, że nie należy doszukiwać się symbolicznego znaczenia każdego szczegółu obrazu, lecz powinno się nade wszystko rozważać puentę opowiadania, czyli płynące z nich przesłanie!

No właśnie, jakie jest przesłanie (orędzie) opowiadania o dwóch synach?

Pojawia się ono zazwyczaj w zakończeniu przypowieści. Mistrz wyjaśnia tam zachowanie dwóch synów i uzasadnia ich wybory. Zawstydza jednego i drugiego, stawiając im za wzór celników i nierządnice. Oni bowiem nawrócili się, uwierzyli i wybrali "drogę sprawiedliwości". Termin sprawiedliwość (gr. dikaiosyne) w Ewangelii Mateusza oznacza postępowanie zgodne z wolą Bożą, posłuszeństwo w wierze (por. 3, 15; 5, 6. 10. 20; 6, 1. 33). W konsekwencji droga sprawiedliwości to sposób życia, którego domaga się od nas Bóg (G. Stecker).

Przesłaniem przypowieści jest wezwanie do życia zgodnego z wolą Bożą, do posłuszeństwa w wierze, a - w razie odejść i złych decyzji - do ciągłego nawracania się na "drogę sprawiedliwości" i życia według przykazań Bożych.

Warto zatem postawić i sobie kilka pytań:
  • Jakie są moje wybory życiowe? Czy wsłuchuję się w słowo Boże, głos sumienia, wskazania kierownika duchowego?
  • Czy reflektuję nad swoimi codziennymi decyzjami? Czy potrafię je zmienić, jak ów drugi syn ("opamiętał się i poszedł")?
  • Co oznacza dla mnie nawrócenie, zmiana w sposobie myślenia i działania, odnowienie się w duchu, "przyobleczenie" nowego człowieka (por. Ef 4, 22-24)?

MÓDL SIĘ!


Panie Winnicy, który tak czule nazywasz mnie "dzieckiem" i "synem" - pomimo moich niewierności, nieposłuszeństwa, zdrad i odejść - pomóż mi zrozumieć "drogę sprawiedliwości". Obym trwał w winnym krzewie, czerpał z niego żywotne soki, nie oddalał się do Twojej Winnicy - Kościoła. Obym wciąż się nawracał na właściwą drogę, zmieniał się w sposobie myślenia i działania. Obym chciał się uczyć na swoich własnych doświadczeniach i na przykładzie innych. Panie, przymnóż mi wiary i nazywaj mnie swoich synem i dzieckiem, abym zawsze pełnił Twoją wolę. Amen.   

ŻYJ SŁOWEM!

Spróbujmy zastanowić się nad pytaniami, które sami stawiamy i które stawiają nam inni. Jakie pytanie pobudziło nas ostatnio do głębszej refleksji? Czy wsłuchujemy się w pytania, które stawia nam Pismo Święte? Papież Franciszek zaleca byśmy w naszym osobistym lectio divina postawili następujące pytania: «Panie, co mnie mówi ten tekst? Co chcesz zmienić w moim życiu przez to przesłanie? Co mnie denerwuje w tym tekście? Dlaczego mnie to nie interesuje?» albo «Co mi się podoba, co mnie inspiruje w tym Słowie? Co mnie pociąga? Dlaczego mnie pociąga?» (Evangelii gaudium, 153).

ks. Jan Kochel

fot.www.weinstrasse.com

Pozostałe tematy
Aktualności

Dzięki Bogu - film w ssb

Film "Dzięki Bogu" ma siłę rażenia równą "Klerowi" - przekonują recenzenci obrazu w reż. Francoisa Ozona (2019). Polecamy recenzję ks. Marka Lisa, prof. UO; zob. ssb24.pl/film-katecheza

więcej

Biografia inteletualna Franciszka

Lektura biografii intelektualnej papieża Franciszka wg Massimo Borghesiego jest przekonywująca i obowiązkowa dla katolików. Winni się z nią "zmierzyć" krytycy i zwolennicy, intelektualiści i poszukujący odpowiedzi na wątpliwości duszpasterskie czy doktrynalne. Studium dociera do źródeł myśli Franciszka, domaga się uczciwej zadumy i rozeznania. Polecam! jk

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4848523

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu