Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Objawienia Pańskiego - 6.01.2015

2015-01-05

News

Przekroczyć granice. Mędrcy przekroczyli granice krain geograficznych i państw, by złożyć pokłon Jezusowi - Mesjaszowi i Królowi. Jednak zanim przekroczyli wspomniane granice, musieli najpierw przekroczyć granice własnego egoizmu i wygody, by dać pierwszeństwo prawdzie. Dopiero wtedy okazali się zdolni do poświęcenia, do wielkiego wysiłku wędrówki, a nawet do konfrontacji z królem Herodem. Mędrcy potrafili przekroczyć wszystkie granice, by ostatecznie stać się świadkami prawdy.


CZYTAJ!

Mt 2, 1-12

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.


ROZWAŻ!

Tajemnica Bożego Narodzenia wiąże się z przekroczeniem wszelkich granic.

Oto Bóg rodzi się jako człowiek. Bóg stał się człowiekiem, a Maryja, jak śpiewamy w jednym z hymnów Kościoła Wschodniego, stała się „drabiną po której sam Bóg z nieba zstąpił” (Akatyst). To jest przekroczenie granicy natury. Ale w tajemnicy Bożego Narodzenia dokonało się także przekroczenie granic ówczesnej mentalności. Świat w którym Jezus Chrystus przyszedł na ziemię przed dwoma tysiącami lat był światem wojska, siły, prawa i panowania ziemskich władców, a więc określonej mentalności, której nie potrafił przekroczyć król Herod i inni. A On przyszedł w ciszy, niepozornie, bezbronny, w ubóstwie, a jedynie z darem miłości i miłosierdzia.

W dniach przeżywania tajemnicy Bożego Narodzenia, a szczególnie w obliczu Uroczystości Objawienia Pańskiego, potrzeba wszystkim chrześcijanom ponownie przekraczać granice i to najróżniejsze. Nie potrafimy jako ludzie przekroczyć jeszcze granicy naszej natury i wejść w życie Boga, bo to się dokona dopiero w momencie śmierci, ale możemy i powinniśmy przekraczać granice współczesnej mentalności, która chce człowieka zamknąć do tego, co można mieść, co można kupić, co może uczynić życie wygodnym i zamkniętym jedynie do świata własnych, egoistycznych potrzeb. Wmówienie człowiekowi przekonania, że to wystarczy, jest wielkim kłamstwem i wprowadzeniem w świat ciemności, który ostatecznie zubaża, a nawet kaleczy człowieka. Życie chrześcijan musi być pozbawione pogańskich cech życia, a sami chrześcijanie, podobnie jak Mędrcy ze Wschodu, mają być świadkami prawdy.

Doświadczeniem współczesności jest wszechogarniające nas kłamstwo i półprawdy, dlatego tym bardziej trzeba szukać Tego, który jest Prawdą.

W świecie ciemności, panoszenia się zła w najróżniejszych postaciach, trzeba zobaczyć Tego, który jest prawdziwą Światłością.

Wśród różnych popularnych recept na życie, trzeba szukać tej, która nikogo jeszcze nie zawiodła – Ewangelii.

Pośród narzekania na trudne doświadczenia życia społecznego, trzeba umieć wpierw dziękować Bogu i Go uwielbiać.

Pośród podzielonych narodów i zwaśnionych rodzin, trzeba szukać dróg trwałego pojednania.

Święty Jan Paweł II w swej Encyklice Veritatis splendor (1993) pisał: Powołani do zbawienia poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa, „światłość prawdziwą, która oświeca każdego człowieka” (J 1, 9), ludzie stają się „światłością w Panu” i „dziećmi światłości” (Ef 5, 8) i uświęcają się przez „posłuszeństwo prawdzie” (1 P 1, 22). To posłuszeństwo nie zawsze jest łatwe. W następstwie tajemniczego grzechu pierworodnego, popełnionego za poduszczeniem Szatana, który jest „kłamcą i ojcem kłamstwa” (J 8, 44), człowiek ustawicznie doznaje pokusy, by odwrócić wzrok od Boga żywego i prawdziwego i skierować go ku bożkom (1 Tes 1, 9), przemieniając „prawdę Bożą w kłamstwo” (Rz 1, 25); przytępia to również jego zdolność poznawania prawdy i osłabia wolę poddania się jej. W konsekwencji człowiek, ulegając relatywizmowi i sceptycyzmowi (J 18, 38), zaczyna szukać złudnej wolności poza samą prawdą. Ciemności błędu i grzechu nigdy jednak nie zdołają do końca zgasić w człowieku światła Boga Stwórcy. W głębi serca stale tęskni on za absolutną prawdą i pragnie w pełni ją poznać, czego wymownym dowodem są niestrudzone poszukiwania, jakie człowiek prowadzi na każdym polu i w każdej dziedzinie. Jeszcze dobitniej tego dowodzi jego poszukiwanie sensu życia. Rozwój nauki i techniki bowiem, choć stanowi wspaniałe świadectwo inteligencji i wytrwałości człowieka, nie odpowiada jeszcze na ostateczne pytania religijne ludzkości, ale raczej jest dla niej bodźcem, by podjąć najboleśniejsze i rozstrzygające zmagania, które toczą się w sercu i sumieniu.

Wobec danego nam daru Słowa Bożego pytajmy samych siebie:

  • Czy jesteśmy zdolni do przekroczenia własnych przyzwyczajeń i ograniczeń?
  • Na ile sami jesteśmy uzależnienie w sposobie naszego myślenia od współczesnej „mentalności chwili”?
  • Które granice jest nam najtrudniej przekroczyć?
  • Jak często szukamy prawdy o swoim życiu i światła dla życia w darze objawionego nam Słowa Bożego?
  • Czy jesteśmy wytrwali w dziękczynieniu i uwielbieniu dla Boga?


MÓDL SIĘ!

Wszechmogący, wieczny Boże,

Ty oświecasz wszystkich ludzi, którzy w Ciebie wierzą,

napełnij cały świat Twoją chwałą,

i ukaż się wszystkim narodom w blasku Twojej prawdy.

 

ŻYJ SŁOWEM!

Nawiedźmy w najbliższych dniach żłóbek betlejemski i w chwili adoracji próbujmy odczytać jego przesłanie dla naszych aktualnych, osobistych doświadczeń życia.

ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Atlas biblijny

Atlas biblijny to popularna forma zaproszenia do "podróży" po Ziemi Świętej. Podróż "palcem po mapie" może być zaproszeniem do lektury Biblii oraz pełnym pasji odczytywaniem Kodu kulturowego. Polecamy pierwszy polski atlas biblijny przygotowany przez Instytut Geodezji i Kartografii oraz Wyd. Bernardinum; zob. GN/ 

więcej

Trudne pytania

Powracamy do działu "Trudne pytania". Czy możliwe jest rozróżnienie: Bóg TAK - Kościół - NIE! Odpowiada p. Katarzyna. Czekamy też na nowe trudne pytania; zob. klub_inicjatyw_biblijnych/84

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4374934

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu