Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Wniebowstąpienia - 17.05.2015

2015-05-06

News
Siódma niedziela wielkanocna zbiega się z uroczystością Wniebowstąpienia Pańskiego. Aktualne jest wezwanie skierowane do wszystkich wierzących: "W górę serca!" - spójrzmy w niebo. Oto cel naszej wędrówki, którą winna poprzedza misja głoszenia radosnej Nowiny "wszelkiemu stworzeniu".


CZYTAJ!
Mk 16,15-20

Jezus rzekł do uczniów: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: w imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie». Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdził naukę znakami, które jej towarzyszyły.


ROZWAŻ!

Co Biblia rozumie pod pojęciem „niebo”?

Termin ten może określać fizyczną część wszechświata, miejsce zamieszkania Boga, a nawet utożsamiać się z samym Bogiem, może też być zapowiedzią nowego początku - nowej ewangelizacji.

W pierwszym znaczeniu niebo jest miejscem odróżnionym (oddzielonym) od ziemi. W języku hebrajskim nie ma słowa oznaczającego cały wszechświat, dlatego pojawia się wyrażenie niebo i ziemia (Rdz 1,1). Biblijny opis stworzenia wyróżnia dwa rodzaje aktów stwórczych: rozdzielenie wód przez niebo i ziemię, a następnie przyozdobienie tych dwóch powierzchni. Nad firmamentem znalazły się wody górne, natomiast podziemne wody utworzyły wielki ocean dolny. Biblijny potop był powrotem kosmosu do chaosu: ocean dolny przez wylew rzek i mórz zalał ziemię, natomiast wody oceanu górnego przez otwory w niebie spłynęły na ziemię. Zejście wód z nieba przedstawione jest także jako błogosławieństwo dla ludzi, źródło ich powodzenia i dobrobytu: Ulewa i śnieg spadają z nieba i tam nie powracają, dopóki nie nawodnią ziemi, nie użyźnią jej i nie zapewnią urodzaju, tak iż wydaje nasienie dla siewcy i chleb dla jedzącego (Iz 55,10).

W drugim znaczeniu niebo to mieszkanie Boga. Biblia przejmuje obrazy znane z innych religii starożytnych: Pan w niebie tron swój ustawił, a swoim panowaniem obejmuje wszechświat (Ps 103,19). Mamy też przykłady odejścia od tych wyobrażeń. Przy konsekracji Świątyni Jerozolimskiej Salomon, pytając retorycznie, przywołuje prawdę o transcendencji Boga: Czy jednak naprawdę zamieszka Bóg na ziemi? Przecież niebo i niebiosa najwyższe nie mogą Cię objąć, a tym mniej ta świątynia, którą zbudowałem (1 Krl 8,27).

W trzecim znaczeniu identyfikowane jest ono z samym Bogiem. W późniejszych księgach Starego Testamentu preferowane jest stosowanie tego rzeczownika zamiast zwyczajowych określeń „Bóg” czy „Pan”: Jakakolwiek zaś będzie wola w Niebie, tak niech się stanie! (1 Mch 3,60); Teraz więc wołajmy do Nieba, może ma w nas upodobanie i wspomni na przymierze zawarte z przodkami (1 Mch 4,10); Jestem bardzo głęboko wdzięczny Niebu (2 Mch 9,20).

W tym sensie Wniebowstąpienie oznacza maksymalną bliskość do Boga. Pierwsi chrześcijanie łączyli je z zajęciem przez Jezusa miejsca po Jego prawicy: Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga (Mk 16,19). Podobnie widzi Pana pierwszy męczennik Szczepan: A on pełen Ducha Świętego patrzył w niebo i ujrzał chwałę Bożą i Jezusa, stojącego po prawicy Boga (Dz 7, 55). Taka też ma być treść wizji czasów ostatecznych, która ma stać się udziałem nawet Jego przeciwników: Ujrzycie Syna Człowieczego, siedzącego po prawicy Wszechmocnego i nadchodzącego z obłokami niebieskimi (Mk 14, 62). Dlaczego jest ważne rozpoznanie tej nowej pozycji Jezusa?

Wniebowstąpienie zapowiada również „nowy początek”. W Ewangelii Marka słyszymy opis wniebowstąpienia, który poprzedza ukazanie się Zmartwychwstałego jedenastu uczniom oraz nakaz: "Idźcie... i głoście Ewangelię"! Krótka informacja o tym, że "został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga" (16,19) inicjuje nowy początek ewangelizacji. Ewangelista kontynuuje narrację: "Oni zaś rozeszli się i przepowiadali Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły" (16, 20). To ponowne wezwanie do głoszenia radosnej Nowiny, potwierdzane przez znaki Boże. Niebo jest celem, kresem, nagrodą, którą - na ziemi - poprzedza nieustanne nauczanie, świadectwo i przepowiadanie Ewangelii "wszelkiemu stworzeniu" (16,15) i "wszędzie" (16,20).

Ma zatem racje papież Franciszek, gdy wzywa współczesnych uczniów, by wciąż podejmowali trud głoszenia radosnej Nowiny i byli ewangelizatorami z Ducha: "Jak bardzo chciałbym znaleźć odpowiednie słowa, aby zachęcić do ewangelizacji bardziej gorliwej, radosnej, ofiarnej, śmiałej, zawsze pełnej miłości i zdolnej do zarażania innych! Z drugiej strony wiem, że żadna motywacja nie będzie wystarczającą, jeśli w sercach nie żarzy się ogień Ducha. Tak więc ostatecznie ewangelizacja z ducha jest ewangelizacją z Duchem Świętym, ponieważ to On jest duszą ewangelizacji Kościoła" (Evangelii gaudium nr 261).

Zapytajmy zatem samych siebie:

  • Jaki jest ostateczny cel naszego życia w Kościele?
  • Jak podejmujemy zleconą nam misję wychodzenia do ludzi ("na obrzeża") i głoszenia radosnej Nowiny "wszelkiemu stworzeniu" (16,15) i "wszędzie" (16,20)?
  • Czy jesteśmy już ewangelizatorami z Ducha, tj. nauczamy i świadczymy "gorliwie, radośnie, ofiarnie, śmiało, zawsze pełni miłości i zdolni do zarażania innych"?


MÓDL SIĘ!

Wzywam ponownie Ducha Świętego.
Proszę Go, by przyszedł odnowić,
wstrząsnąć,
dodać Kościołowi zapału
do odważnego wyjścia poza siebie,
by ewangelizować narody
(EN 261).

Franciszek

ŻYJ SŁOWEM!

Warto sięgnąć po adhortację Evangelii gaudium, zwłaszcza nr 259-283, by odkryć właściwą motywację do ewangelizacji.

ks. Jan Kochel

Pozostałe tematy
Aktualności

Krwi Chrystusa, zdroju miłosierdzia!

Lipiec to miesiąc czci Krwi Chrystusa. Dla współczesnego człowieka tego typu pobożność to trudne wyzwanie, stąd potrzeba powiązania kultu z miłosierdziem Bożym. Obraz Jezu, ufam Tobie i mozaika Krwi Chrystusa Marco I. Rupnika SJ wskazują na źródło kultu. Jest nim Serce Jezusa, które płonie miłością i obdarowuje świętymi sakramentami. W medytacji Najdroższej Krwi pomaga słowo Boże i refleksja p. Krystyny (poniżej).

więcej

Czekając na betayfikację Prymasa Tysiąclecia

Czekając na beatyfikację Prymasa Tysiąclecia! (GN). Kard. Wyszyński zmarł 28 maja 1981 r. w Warszawie w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Miał 80 lat, z których 57 przeżył jako kapłan. Pogrzeb odbył się 31 maja z udziałem sekretarza stanu kard. A. Casaroli (Ojca św. JP II był wówczas w szpitalu po zamachu); rec.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5858888

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu