Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Objawienia Pańskiego - 6.01.2017

2017-01-05

News

Uroczystość Objawienia Pańskiego przypomina nam, że Bóg pragnie i daje się odnaleźć. Trzeba jedynie z pokornym i radosnym sercem wyruszyć w drogę.


CZYTAJ!

Mt 2, 1-12

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.


ROZWAŻ!

Relacja Boga z człowiekiem ma wiele barw. Szczególną i wyeksponowaną na kartach Pisma świętego jest dynamiczna postawa Boga poszukującego człowieka i człowieka dążącego ku Bogu.

Abram wyrusza z rodzinnej ziemi do Kanaanu. Mojżesz wyprowadza Hebrajczyków z ziemi niewolni do krainy opływającej w mleko i miód. A poganka Rut wiedziona miłością do zmarłego męża i teściowej, wyruszy i będzie włączona do narodu, który nie mógł być jej narodem i pozna Boga; nie mógł być jej Bogiem.

I tak w dzisiejsza Ewangelia, ukazuje mędrców ze Wschodu, wiedzionych światłem gwiazdy. Pomimo ogromnej wiedzy jaką posiadali, zapewne nie mieli pojęcia, iż wchodzą w historie zbawienia, są jej uczestnikami i urzeczywistnieniem słów zapowiedzianych przez proroków o powszechności i uniwersalizmie zbawienia w Bogu Jahwe.

Jak zapowiada Izajasz: I pójdą narody do twojego [Jeruzalem] światła, królowie do blasku twojego wschodu […] zdążają do ciebie, twoi synowie przychodzą z daleka (Iz 60, 3-4).

Psalmista proroczo wyśpiewuje Synowi Królewskiemu: Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, królowie Szeby i Saby złożą daninę. I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, wszystkie narody będą mu służyły (Ps 72, 10-11). Bóg pragnie zbawienia i obcowania z każdym człowiekiem, szczególnie z tym, który Go nie zna, jest od niego najdalej, pochodzi z Tarszisz – krainy uważanej przez ówczesnych za koniec świata.

Bóg pragnąc spotkania, prowadzi do Jezusa przez światło. Dla mędrców źródłem światła była gwiazda, dla nas jest nią Ewangelia, o czym świadczy św. Paweł pisząc do Efezjan: poganie już są współdziedzicami i współczłonkami Ciała, i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez Ewangelie (Ef 3, 6). W Ewangelii spotykamy Słowo Wcielone. Do Jezusa prowadzi światło Słowa Bożego, jak i drugi człowiek, który jest tym słowem napełniony.

Człowiek promieniujący światłem Słowa może być znakiem dla wszystkich, których spotyka, również i tych, którzy pochodzą z Tarszisz. Człowiek ten może wskazywać na Jezusa i prowadzić w drodze do Niego, aby padli na twarz i oddali pokłon. I otworzywszy swe skarby ofiarowali mu dary (Mt 2, 11), nucąc radośnie hymny na cześć Pana (Iz 60, 6).

Warto zatem zapytać:

  • Stając w prawdzie przed sobą, czy potrafię dostrzec Boga w Dzieciątku?
  • Czy ofiarowałem już Jezusowi wszystko co moje, to co piękne ale i to co słabe, grzeszne?
  • Czy doświadczam zachwytu nad cichą obecnością Boga w moim życiu?

 

MÓDL SIĘ!

O gwiazdo betlejemska, zaświeć na mym niebie,
Ja cię szukam wśród nocy, ja tęsknię bez ciebie.
Prowadź mnie do stajenki, gdzie Chrystus złożony,
Bóg-Człowiek z Panny świętej dla nas narodzony.

Nie ma Go już w stajence, nie ma Go już w żłobie.
Gdzież pójdziemy, Chrystusie, pokłonić się Tobie?
Pójdziemy upaść na twarz przed Twoje ołtarze
I serce, duszę, ciało poniesiem Ci w darze.

Czy zamieszkasz w tym sercu, Zbawco mój i Panie,
Gdzie nędzniejsze niż w stajni znajdziesz tam posłanie?
Ulituj się nade mną, nad stworzeniem Twoim.
Jakoś stajnią nie wzgardził, nie gardź sercem moim.


ŻYJ SŁOWEM!

Przyjście Jezusa na świat sprawiło, że w trakcie modlitwy nie trzeba do Boga "podskakiwać" – prężyć się duchowo na palcach, ale w cichości i pokorze schylić się i z czułością wziąć w ramiona bezradnego Boga. Postaraj się o najprostszą w swym życiu modlitwę - bądź (adoruj)!

Mateusz Beer

fot. Edward Burne-Jones The Star of Bethlehem (XVIII w.).

Pozostałe tematy
Aktualności

Atlas biblijny

Atlas biblijny to popularna forma zaproszenia do "podróży" po Ziemi Świętej. Podróż "palcem po mapie" może być zaproszeniem do lektury Biblii oraz pełnym pasji odczytywaniem Kodu kulturowego. Polecamy pierwszy polski atlas biblijny przygotowany przez Instytut Geodezji i Kartografii oraz Wyd. Bernardinum; zob. GN/ 

więcej

Trudne pytania

Powracamy do działu "Trudne pytania". Czy możliwe jest rozróżnienie: Bóg TAK - Kościół - NIE! Odpowiada p. Katarzyna. Czekamy też na nowe trudne pytania; zob. klub_inicjatyw_biblijnych/84

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4374845

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu