Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok A

XXIII Niedziela zwykła - 10.09.2017

2017-09-09

News

Kościół to wspólnota, której głównym zadaniem jest miłość wzajemna. Gdy jej zabraknie każdy z członków ma obowiązek zrobić wszystko, aby na powrót wróciła jedność.



CZYTAJ!

(Mt 18, 15–20)

Jezus powiedział do swoich uczniów: „Gdy twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i upomnij go w cztery oczy. Jeśli cię usłucha, pozyskasz swego brata. Jeśli zaś nie usłucha, weź ze sobą jeszcze jednego albo dwóch, żeby na słowie dwóch albo trzech świadków opierała się cała sprawa. Jeśli i tych nie usłucha, donieś Kościołowi. A jeśli nawet Kościoła nie usłucha, niech ci będzie jak poganin i celnik. Zaprawdę powiadam wam: Wszystko, co zwiążecie na ziemi, będzie związane w niebie, a co rozwiążecie na ziemi, będzie roz­wiązane w niebie. Dalej zaprawdę powiadam wam: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie. Bo gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich”.


ROZWAŻ!

Gdy Twój brat zgrzeszy przeciw tobie... - słowa skierowane do uczniów w Kafarnaum w domowej, przyjacielskiej atmosferze, ukazują więzi łączące ludzi we wspólnocie uczniów. Mają to być więzi silne i oczywiste, wynikające nie tyle z więzów krwi, co z powołania do "nowego życia": nie z ginącego nasienia, ale z niezniszczalnego, dzięki słowu Boga, które jest żywe i trwa (1 P 1, 23). Wy wszyscy braćmi jesteście - przekonuje jedyny Mistrz i Nauczyciel (Mt 23, 8).

Czymś niezwykle istotnym w relacjach wspólnotowych jest odpowiedzialność braterskiego napomnienia, do którego wpierw nawołuje prorok Ezechiel (33, 7-9), a co dopełnia Jezus, mówiąc: Idź i upomnij go... (18, 15; por. Kpł 19, 17; Łk 17, 3).

Ezechiel, w poczuciu odpowiedzialności za cały Izrael, poucza: Jeśli do występnego powiem: «Występny musi umrzeć», a ty nic nie mówisz, by występnego sprowadzić z jego drogi, to on umrze z powodu swej przewiny, ale od­powiedzialnością za jego śmierć obarczę ciebie. Jeśli jednak ostrzegłeś występnego, by odstąpił od swojej drogi i zawrócił, on jednak nie odstępuje od swojej drogi, to on umrze z własnej winy, ty zaś ocaliłeś swoją duszę (Ez 33, 8-9).

Prorok wyraźnie pokazuje czym kończy się zaniedbanie działań wynikających z odpowiedzialności za bliźniego. Konsekwencją zaniedbania jest "przewina" - grzech, który jest odejściem od wspólnoty, podążaniem inną drogą, a w końcu śmiercią.

Naukę proroka rozwija Jezus w mowie o relacjach we wspólnocie uczniów (rozdz. 18 - mowa o Kościele): Nie jest wolą Ojca waszego, który jest w niebie, żeby zginęło [nawet] jedno z tych małych (Mt 18, 14).

Mistrz w poczuciu odpowiedzialności przekonuje, że nikt nie może zginąć z tych, którzy przystąpili do wspólnoty (por. J 17, 12), dlatego daje Kościołowi czterostopniowy plan ratowania brata.

I. Idź i upomnij go w cztery oczy:

a) jeśli usłucha, pozyskasz brata,

b) jeśli nie, to pkt. II.

II. Weź z sobą jednego albo dwóch:

a) jeśli usłucha, pozyskaliście brata,

b) jeśli i tych nie usłucha, to pkt. III.

III. Donieś Kościołowi:

a) jeśli usłucha, Kościół pozyskał brata,

b) jeśli nawet Kościoła nie usłucha, to pkt. IV.

IV. Niech ci będzie jak poganin i celnik.


Czwarty krok jest ostatecznym rozstrzygnięciem. To jest sfera Bożego miłosierdzia. Jezus chce, aby tego brata pozostawić już tylko Jemu. To On je z celnikami i grzesznikami (Mk 2, 16). Kościół w miłości oddaje tego brata / tą siostrę Chrystusowi: Jeśli dwaj z was na ziemi zgodnie o coś prosić będą, to wszystkiego użyczy im mój Ojciec, który jest w niebie (18, 20a; 28, 20).

Pan zapewnia również, że gdzie są dwaj albo trzej zebrani w imię moje, tam jestem pośród nich (18, 20b).

  • A co, jeśli kiedyś tym brakującym "do pary", będzie brat niepozyskany?
  • Czym dla mnie jest więc Kościół?
  • Jakie są moje więzi z braćmi/siostrami we wspólnocie parafialnej?
  • Czy mam pragnienie ratowania brata, gdy ten nie odstępuje od swej złej drogi?

MÓDL SIĘ!

Własnymi słowami, w modlitwie serca proś Pana o łaskę męstwa i zdolność do upominania i pozyskiwania braci i sióstr w Chrystusie.


ŻYJ SŁOWEM!

To, co wymodlisz, wciel w życie!


Mateusz Beer

fot. Marco Rupnik SJ - L’amore di Cristo ci spinge verso la riconciliazione (2 Cor 5, 14-20)

Pozostałe tematy
Aktualności

II. Katecheza wielkopostna: Bałwochwalstwo przyjemności

Druga katecheza wielkopostna zajmie się tematem: "Bałwochwalstwa przyjemności (nosa)". Nos i język są bardzo wyczulone na różne zapachy i smaki. Łatwo jednak ulec złudzeniu, jak ci niemądrzy i od duszy dziecięcej biedniejsi, którzy wzięli za bóstwa pogańskie posągi: [tych], którzy ni nozdrzy [nie mają], aby powietrzem odetchnąć; zob. II.Katecheza

więcej

Katechezy wielkopostne o bałwochwalstwie

Proponujemy katechezy wielkopostne w rytmie lectio divina o współczesnych idolach (bałwochwalstwie), związanych z naszymi zmysłami, tj. z wzrokiem, powonieniem, słuchem, dotykiem i chodzeniem. Chcemy duchowego uzdrowienia naszych oczu, nozdrzy, uszu, palców i nóg. Jeśli uda się zharmonizować nasze zmysły, to i nasze serce będzie bić we właściwym rytmie; zob. wprowadzenie

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 3207860

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu