Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok B

XI Niedziela zwykła – 17.06.2018

2018-06-16

News
Niedziela zwykła – okres zwykły, czyli czas, który przypomina: pracuj mądrze i roztropnie, nie pozwól, by pokusa lenistwa i oschłości wkradła się w twoje życie. Czuwaj i módl się, bo chociaż możesz tego nie widzieć, wokół ciebie wiele serc wzrasta, by wydać owoc (plon) życia. Wśród nich jesteś i ty, jak "nasienie wrzucone w ziemię" przy stole Eucharystii naszego Pana i Zbawiciela.


CZYTAJ!
Mk 4,26-34

Jezus mówił do tłumów: «Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo». Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu». W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.


ROZWAŻ!

"Ziemia" – "nasienie" – "plon/żniwa" – "królestwo Boże": oto obrazy i symbole – nośniki wielkich treści. Spróbujmy odczytać ich bogactwo znaczeń.

Zacznijmy od tego, że są to obrazy (metaforyporównania) dane nam w okresie zwykłym roku kościelnego, czyli dotykającym naszej codzienności: pracy, wysiłku, życia, śmierci... To czas, potocznie uważany za przejściowy, jakaś "przerwa" między czasem świątecznym. Nic bardziej mylnego! Oczywiście wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem... - przekonuje mędrzec Kohelet (3,1-17), lecz absolutnie nie jest to czas, który zwalnia chrześcijanina z życia w pełni z wolą Bożą. Czas zwykły sprzyja spokojnemu wzrastaniu: nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak (4,27). Jest to czas pracy i modlitwy, lektury Pisma Świętego, medytacji i uczynków miłosierdzia - po prostu życia według Bożych przykazań. Czy tak jest na pewno?

Dzisiejsza Ewangelia każe nam odczytać obrazy, prowokuje i zadaje pytania:
- Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy?
- Jaki tytuł nadałbyś dzisiejszej przypowieści?
- Jak nazwałbyś przeczytane Słowo?

Pokuszę się o jedno określenie – PROCES.
 
Cały świat, który podziwiamy i w który żyjemy, ukazuje nam wiele procesów: od tych najprostszych po najbardziej skomplikowanych, których może nie jesteśmy do końca świadomi. A w tym wszystkim dokonuje się coś najbardziej niezwykłego proces "wzrastania – dojrzewania – życia", a także nasze dążenie ku świętości.

Jezus Nauczyciel obwieszcza tłumom: „Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię” (4,26). Po tym wstępie zapowiada jak rozwija się królestwo Boże. Tajemniczy, zasłonięty przed oczami ludzkimi proces, który po prostu "dzieje się w ukryciu": czy śpi, czy czuwa, nocą i dniem, ziarno kiełkuje i wzrasta, a on nie wie jak (w. 27).

Jezus nie pozostawia wątpliwości, że na tej ziemi Bóg zainicjował („zasiał") królestwo Boże, które nieustannie rozwija się, choć nie możemy tego dostrzegać, opisać czy zmierzyć (por. Mt 3,1-3; Łk 11,20).

Jedak współcześni Jezusowi – słuchacze Jego przypowieści – nie dostrzegali nadejścia królestwa Bożego – nie rozpoznali jego znaków, to ono w rzeczywistości "już przybliżyło się" - "już jest": "Czas się wypełnił" i "nadchodzi już królestwo Boże! Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię" – zapowiedział na samym początku (Mk 1,14). Któż inny, jak nie ON – obiecany Mesjasz, Jezus Chrystus, Syn Boży (Mk 1,1), Odrośl z dynastii Dawida (Ap 22,16), Gałązka z „wysokiego cedru”, ułamana i zasadzona (Ez 17,22) – mógł wprowadzić nas w królestwo Boże?

Oto pierwszy etap procesu Bożego – SIANIE. Królestwo Boże zostało zasiane, ułamana gałązka została "wszczepiona/zasadzona", a wraz z Nią i my zostaliśmy "włączeni" do wielkiej roli drzewawinorośli, którą uprawia sam Bóg.

Drugi etap to WZRASTANIE. Właśnie temu etapowi sprzyja okres zwykły. On potrzebuje czasu, cierpliwości, czuwania, wymaga "pielęgnacji". Każdy kto choć raz zasadził jakieś nasienie (np. na zajęciach szkolnych) wie, że pielęgnacja rośliny domaga się czuwania i obserwacji, dopiero po jakimś czasie wegetacji ukazanie się "najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie". Zauważmy i podziwiamy wspaniałość tego zjawiska! Nie możemy zapomnieć, że to Bóg "daje wzrost" (1 Kor 3,7). Każda roślina nie pielęgnowana karłowacieje, pada ofiarą choroby, szkodnika albo po prostu usycha. Jest więc zupełnie zależna od rolnika.

Każdy wie, że nasze życie ma początek, okres wzrastania i plonów, a zatem trzeci etap to OWOCOWANIE. Bóg wypełnia obietnicę proroka Ezechiela: "Ona wypuści gałązki i wyda owoc wspaniały i stanie się cedrem wspaniałym. Wszystko ptactwo pod nim zamieszka, wszystkie istoty skrzydlate zamieszkają w cieniu jego gałęzi” (Ez 17,23). Każdy ochrzczony może chronić się w bezpiecznych gałęziach Drzewa Boga (Ez 17,24; Mk 4,32). Chociaż możemy wydawać się najmniejsi ze wszystkich, prześladowani, uciskani, wyśmiewani, marginalizowani czy ignorowani, to jednak jesteśmy "nasionami" zasianymi nie w zwykłej ziemi, ale ziemi nasiąkniętej krwią naszego Pana, która jest ziemią królestwa Bożego! "W Nim bowiem żyjemy, poruszamy się i jesteśmy" (Dz 17,28; por. Jr 23,24; Ps 139; Rz 11,36; 1 Kor 8,6; Kol 1,16n).

Pamiętajmy, że "królestwo Boże to nie sprawa tego, co się je i pije, ale to sprawiedliwość, pokój i radość w Duchu Świętym" (Rz 14,17). Pamiętajmy, że Jezus dał nam jasny nakaz: "Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem; żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali" (J 17,34-35). Pamiętajmy wreszcie, że i nasze życie ma trzy etapy: początek, rozwinięcie i zakończenie, a ostatni z nich zawsze wiąże się z wydaniem owoców i otrzymaniem za nie swojej nagrody (por. 2 Kor 5,10; Rz 14, 10 Dz 10,42).

Zastanówmy się więc i odpowiedzmy na pytania:
  • Jak wygląda moja codzienność, moje życie, mój czas siania, wzrostu - dojrzewania?
  • Jakie są moje owoce - plony (por. Mk 4, 8)? Czy dziękuję Bogu za każdy dobry owoc mojego życia? Czy dziękuję za dobrze wykorzystany czas?
  • Czy myślę o tym, że na końcu przyjdzie mi spotkać się z Bogiem "twarzą w twarz" i zdać sprawę "z mojego włodarstwa"?


MÓDL SIĘ!

Kochany Boże Ojcze, bądź ze mną dzisiejszego dnia, wspierając mnie:
energią miłości potrzebną do zmierzenia się z moją pracą,
wytrwałością w miłości potrzebną do tego, żeby wykonywać pracę dobrze,
ofiarą miłości, która pomoże mi pracować ciężko:
nawet jeśli nikt mojej pracy nie zobaczy
nawet jeśli nikt mojej pracy nie pochwali
nawet jeśli nikt mojej pracy nie uszanuje
bym nie zapominał o Miłości, która pozwoli, że będzie ze mną łatwo żyć i pracować.
Pomóż mi dzisiejszego dnia być otuchą dla smutnych
Pomóż mi dzisiejszego dnia być przyjacielem dla samotnych
Pomóż mi dzisiejszego dnia zachęcić tych, którzy są zniechęceni
Pomóż mi dzisiejszego dnia pomóc tym, którzy są w potrzebie
Pomóż mi dzisiejszego dnia wzmocnić tych, którzy są słabi
Niech Twój Święty Duch doda mi sił w Miłości Prawdziwej przez Chrystusa Pana naszego. AMEN.


ŻYJ SŁOWEM!

Jedno dobre słowo i jeden dobry czyn. Jedna chwila w myślach skierowana do Jezusa, jeden kwadrans codziennej modlitwy. Jedno życie ofiarowane Bogu. Pielęgnuj swoje życie! Pomagaj też innym pielęgnować ich życie. Wsłuchuj się w Słowo Boże, rozważaj i módl się nim w codzienności życia. Ten proces winien trwać. Jedno dobre słowo, jeden dobry czyn, jedna modlitwa może odmienić świat i twoje życie.

Jarosław Rippel

Pozostałe tematy
Aktualności

Rozstrzygnięcie konkursu biblijnego

Oto laureaci konkursu biblijnego "Nie lękajcie się!". Nagroda główna: Emilia Andrzejewska - Bydgoszcz. Wyróżnienia: Izabela Durma - Lublin; Magdalena Zając - Rożnowice. Sponsorem nagród książkowych jest Wydawnictwo "Jedność" (zob. ssb24.pl). Gratulujemy. Nagrody prześlemy pocztą.

więcej

Bałwochwalstwo

Nowa książka o bałwochwalstwie - to trzy cykle rozważań w rytmie lectio divina jako droga rozeznawania duchowego. Piętnaście odsłon grzechów odrzucenia Boga jedynego i prawdziwego oraz kultu fałszywych bożków. Rozeznawanie - w świetle słowa Bożego - współczesnych form bałwochwalstwa osobistego i społecznego, fałszywych idoli, mocno związanych z naszymi zmysłami; rec.JK; zob. Salwator

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 8740403

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu