Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego - 24.05.2020

2020-05-21

News

W Ewangelii usłyszymy dziś słowa Chrystusa pełne pokoju i zobowiązań. Jezus zapewnia, że wstępuje do Ojca, lecz pozostanie z nami "aż do końca". Odtąd nasza ziemska wędrówka wiedzie na ostateczne spotkanie z Nim, a jedyną "granicą", która nas jeszcze dzieli jest śmierć. Chrystus idzie do Ojca, a nam daje nadzieję życia wiecznego. Czy my w to wierzymy? Czy pamiętamy o zadaniach, które nam zostawił?



CZYTAJ!
Mt 28,16-20 (BP)

Jedenastu uczniów poszło do Galilei, na górę, tak jak im Jezus nakazał. Gdy Go zobaczyli, oddali Mu hołd. Niektórzy jednak nie dowierzali.

A Jezus podszedł do nich i powiedział: «Otrzymałem pełną władzę w niebie i na ziemi. Idźcie więc i pozyskujcie uczniów we wszystkich narodach! Udzielajcie im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Nauczajcie ich, aby zachowywali wszystko, co wam nakazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca świata».


ROZWAŻ!

W perspektywie wniebowstąpienia relacja uczniów ze Zmartwychwstałym jest nacechowana wyraźnym onieśmieleniem i niepewnością. Teraz zdają sobie sprawę, że Jezus jest nie tylko ich Nauczycielem, lecz nade wszystko Panem i Chrystusem. Oddają Mu więc pokłon - hołd, który składa się samemu Bogu. Jezus nie wybrał herosów: jedenastu - to ludzie z krwi i kości ze wszystkimi słabościami i ograniczeniami. Krótkie wyznanie to potwierdza: "niektórzy jednak wątpili (nie dowierzali)" (w.17). Jedynym ich atutem była dyspozycyjność – stawili się na umówione z Jezusem spotkanie "na górze" (w.16).

Ewangelista wyraźnie zaznacza, że do symbolicznej liczby dwunastu uczniów brakuje jednego. Apostołowie zostali swego czasu powołani w Galilei, lecz tamto pierwotne powołanie domaga się dopełnienia. Teraz, po kilku latach życia z Jezusem, ci, którzy przy Nim pozostali są już uformowani do uniwersalnej misji. Mają zanieść orędzie Ewangelii "do wszystkich narodów" i udzielać chrztu "w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego" (w.19). Zwykli, prości Galilejczycy mają przekazywać wszystko, czego sami nauczyli się od swojego Nauczyciela i Mistrza. Biorąc pod uwagę ich ludzkie możliwości było to zadanie niewykonalne.

A jednak - co potwierdza historia Kościoła - ewidentnie się z tego zadania wywiązali. Jak to było możliwe? Wykonywali nie swoją misję, lecz misję zleconą im przez Jezusa! Działali nie swoją mocą, lecz dzięki otrzymanej władzy od Niego. Nie uczone wywody, ani odpowiednie nakłady materialne poniosły chrześcijaństwo na krańce świata, lecz siła przekazu i świadectwo własnego życia uczniów oraz ich osobista relacja z Jezusem. Zresztą On sam upewnił ich, że w tym posłannictwie nie będą zdani sami na siebie. Obiecał, że będzie wśród nich obecny i pośle im Wspomożyciela (Ducha Prawdy). Misja ewangelizacji świata dokona się mocą Ducha Świętego, a oni będą tego świadkami (por. Łk 24,48; Dz 1,8).

Jezus urodził się w Betlejem jako zapowiadany Emmanuel, to znaczy "Bóg z nami" (por. Iz 7,14; Mt 1,23), a odchodząc do nieba zapewnił: "Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do końca świata” (w.20), czyli, że to jest wciąż aktualne. On pozostaje z nam poprzez posługę Słowa i Chleba. Panowanie Boga na ziemi ma się wypełniać dzięki tej posłudze uczniów, gdyż i oni "[otrzymali] władzę w niebie i na ziemi" (w.18). Jako chrześcijanie niesiemy to przesłanie w następne pokolenia, by Ewangelia była nieustannie głoszona.

Emmanuel jest zatem z nami każdego dnia i pragnie, abyśmy stale wracali do źródła powołania i misji, abyśmy się nimi na nowo uradowali i zachwycili. To ma nam pomóc w podjęciu nowych zadań ewangelizacyjnych, do których Pan nas wzywa: dzisiaj pozyskiwać uczniów poprzez świadectwo własnego życia, udzielać im sakramentów wtajemniczenia, nauczać wszystkiego, co [On] nam nakazał, a przez to z radością wejść wraz nimi do chwały nieba.

Rozważając Słowo w perspektywie nieba warto zadać sobie kilka pytań:

  • Co oznacza dla mnie perspektywa nieba?
  • Jak w swoim życiu wypełniam nakaz Boży, by czynić uczniów, udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego, uczyć zachowywać wszystko, co przykazał Jezus Chrystus?
  • Czy w trudnych i nieprzewidywalnych sytuacjach ufam, że Chrystus jest ze mną, czy raczej polegam jedynie na swoich umiejętnościach i sile?


MÓDL SIĘ!

Panie Jezu, dziękujemy Tobie za świadectwo męstwa i heroicznej wiary tak wielu świętych i błogosławionych, którzy swoje życie oddali ze względu na umiłowanie Twego Najświętszego Serca.  Pragniemy przez ich wstawiennictwo wypraszać wszelkie potrzebne łaski dla naszych rodzin, bliskich oraz krewnych. W naszych modlitwach bliski nam jest nasz patron oraz wielki orędownik naszej ojczyzny, św. Jan Paweł II, który nieustannie nas wzywa i błogosławi z okna niebieskiego, abyśmy codziennie nasze serca otwierali na Chrystusa, aby On prowadził nas przez ziemskie życie do Domu Ojca.

Panie Jezu dodaj nam potrzebnej siły i światła Ducha Świętego, abyśmy zawsze odważnie krocząc po drogach świata spoglądali w górę, gdzie Ty na nas spoglądasz i radujesz się każdym naszym krokiem na drodze wiodącej do życia wiecznego. Obdarz swoim pokojem i wrażliwością wszystkich tych, którzy umierają i cierpią z powodu różnych chorób na całym świecie , daj im upragnione szczęście obcowania z Tobą. Ojcze Najlepszy obejmuj nas nieustannie swoją władzą, która jest służeniem bliźnim i wspieraj w trudach doczesnego życia, abyśmy wszyscy kiedyś mogli z tęsknotą wtulić się w Twoje Miłosierne ramiona. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen.


ŻYJ SŁOWEM!

W wieczornej modlitwie przypomnij sobie wszystkie osoby, którym zawdzięczasz wiarę, powołanie i rozwój relacji z Chrystusem. Podziękuj za nich Bogu! Pomódl się za tych, którzy odeszli już do Pana. Oczekując na Zesłanie Ducha Świętego proś Chrystusa, aby nigdy nie zgasła w tobie drogocenna iskra nieba, którą On przez Swego Syna zapalił na ziemi. Bądź dzielnym i mężnym świadkiem, a otrzymasz wieniec życia, który w owym dniu wręczy ci Pan (por. Ap 2,10).

Daniel Bubik

fot. jk: Ziemia Święta - kaplica Wniebowstąpienia

Pozostałe tematy
Aktualności

Czekając na betayfikację Prymasa Tysiąclecia

Czekając na beatyfikację Prymasa Tysiąclecia! (dostatek GN). Kard. Wyszyński zmarł 28 maja 1981 r. w Warszawie w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Miał 80 lat, z których 57 przeżył jako kapłan. Pogrzeb odbył się 31 maja z udziałem sekretarza stanu kard. A. Casaroli (Ojca św. JP II był wówczas w szpitalu po zamachu); zob. rec.

więcej

Maryja i Kościół

Na naszej stronie zainicjowaliśmy cykl medytacji w rytmie lectio divina pt. Mistyczna katedra Litanii Loretańskiej ks. prof. Antoniego Troniny (2017/18). Wydawnictwo Sióstr Loretanek wydało właśnie książkę Maryja i Kościół. O Litanii Loretańskiej w rytmie lectio divina. Polecamy: loretanki.pl/

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5744595

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu