Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela – 24.06.2015

2012-06-23

News
Bóg jest łaskawy. Imię Jan w tłumaczeniu oznacza „Bóg jest łaskawy”. Tę prawdę o łaskawości Boga dla swego ludu, ukazuje m.in. postać św. Jana Chrzciciela. Jego misja jako proroka i świadka nadchodzącego Mesjasza, zwiastowała wielkie wydarzenia zbawcze, które stały się wyjątkowym, wielkim i pełnym objawieniem się łaskawości Boga, która jest niepojęta i bez granic.




CZYTAJ!
Łk 1, 57-66. 80

Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”. Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się. zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim. Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.


ROZWAŻ!

Słowo Boże, czytane uroczyście w liturgii Kościoła lub prywatnie w ciszy swego domu, ma zawsze aktualne przesłanie i zawiera konkretne Boże wezwanie dla naszego życia.

Bóg, znając nasze doświadczenia, codzienności kieruje wobec nas swoje Słowo, a wraz z nim konkretne wezwanie dla naszej codzienności. Co zatem Bóg pragnie nam powiedzieć w Uroczystość Narodzenia św. Jana Chrzciciela przez dar swego Słowa?

W medytacji warto sobie postawić kilka prostych pytań, które pomogą nam zrozumieć tekst i odkryć zawarte w Nim Boże przesłanie.

Kiedy i gdzie miało miejsce opisane wydarzenie?
Jakie osoby występują w tym tekście?
Jakie życzenia mają występujące osoby?
Jakie są ich oczekiwania?
Jakie poglądy mają występujące osoby?
A jakie pragnienie mają rodzice Jana Chrzciciela?

Szukając odpowiedzi na postawione pytania, widzimy, że wydarzenie to miało miejsce ósmego dnia po narodzeniu się Jana Chrzciciela, co było zgodne z tradycją żydowską. A miejscem dokonania tego obrzędu był dom Zachariasza i Elżbiety. Wydarzenie musiało być wielkim przeżyciem dla samych rodziców, ale także dla wszystkich osób tam zgromadzonych. Narodziny dziecka dla rodziców, którzy wcześniej długo oczekiwali dziecka, musiało być wielkim i radosnym wydarzeniem. Otrzymany dar dziecka dla wiekowych już rodziców, był odczytywany jako wyjątkowy dar Bożego błogosławieństwa, który raz na zawsze zdejmował z rodziców odium Bożej kary.

Radość z narodzin Jana Chrzciciela był przeżywana przez wielu. W samym tekście spotykamy takie występujące tam osoby: rodziców Jana Chrzciciela – Zachariasza i Elżbietę, sąsiadów, krewnych oraz tych wszystkich, którzy słysząc o wyjątkowych wydarzeniach, przekazywali sobie otrzymaną relację po całej górskiej krainie Judei.

Przybyli goście, podobnie jak sami rodzice, mają jedno pragnienie – wypełnić przepis Prawa: obrzezać dziecko i nadać mu imię jego ojca Zachariasza, które w tłumaczeniu znaczy „Pan pamięta”. Wszyscy tam zgromadzeni właśnie tego oczekują. Są wierni tradycji swego narodu i nie przypuszczają, że rodzice mogą pragnąć czegoś innego. To pokazuje siłę tradycji, która jako pozytywna wartość uczy pokory i wierności przez pokolenia.

Jednak w momencie obrzezania rodzice Jana Chrzciciela, najpierw Elżbieta a potem Zachariasz, objawiają swoją wolę, inną od tej, którą mają pozostali uczestnicy wydarzenia. Chcą, aby w obrzędzie nadano mu imię Jan, co znaczy „Bóg jest łaskawy”. Rodzice właśnie takie imię pragną mu nadać. W tym momencie inni się dziwią, mówiąc, że nie ma nikogo w ich rodzie, kto by nosił takie imię. Tymczasem oni, Elżbieta i Zachariasz, mocno trzymają się swego postanowienia. Dla nich ważniejsze jest to, aby w imieniu ich syna była zamknięta prawda, że Bóg jest dla nich łaskawy, że im okazał swoją hojną łaskawość, dając im syna, niż podtrzymać prawdę, że Pan o nich pamięta. Żywe doświadczenie daru Boga jakie otrzymali w swym synu sprawia, że pragną być bardziej wierni temu, czego doświadczają jako wyraz miłości Boga, niż tylko być wiernym tradycji i nadać synowi imię jego ojca.

Poświadczeniem, że w tym momencie realizuje się także Boży zamiar, jest owo rozwiązanie się ust Zachariasza, które sprawia, że może na nowo wielbić Boga. Kiedyś stracił mowę, bo nie potrafił uwierzyć i zawierzyć Bogu. Teraz kiedy zobaczył łaskawość Boga, jego serce nie zna innego doświadczenia, jak tylko wielbić Boga w Jego niepojętej łaskawości.

W ten sposób owo wydarzenie, które przeżywane w domu Elżbiety i Zachariasza miało się jedynie obrzędem i spełnieniem się tradycji, stało się wydarzeniem w którym zostało zawarte wielkie świadectwo o potrzebie wielbienia Boga dla Jego łaskawości. Wydarzenie to było potrzebne dla wszystkich mieszkańców górskiej krainy Judei.

Co Bóg chce mi przez ten tekst powiedzieć?

Wiara człowieka wyrażana w wierności tradycji i zwyczajom chrześcijańskim jest pięknym i potrzebnym świadectwem w dziejach współczesnego Kościoła. Jednak istnieje niebezpieczeństwo wierności tradycji pozbawionej żywej relacji miłości, której brak prowadzi do skostnienia tradycji, obrzędów i wypowiadanych słów. To znaczy, że człowiek może dziękować, nie dziękując i uwielbiać, nie uwielbiając. Tym, co jednak liczy się w oczach Boga, jest miłość, która rodzi się w sercu człowieka jako żywa i autentyczna relacja do Boga. Taką właśnie relację mieli rodzice Jana Chrzciciela. Na otrzymany dar, wyraz łaskawości Boga, patrzyli jak na najcenniejszy skarb życia. Takie postrzeganie daru Boga sprawia, że w sercu człowieka rodzi się miłość, która choć szanuje tradycję, to jednak nie liczy się z ludzkimi względami.


MÓDL SIĘ!


Boże, co pragnę Ci teraz powiedzieć?

Uwielbiajmy samego Boga i wszelkie przejawy Jego łaskawości.
Dziękujemy Bogu za hojne dary Jego łaskawości wobec nas.
Przepraszamy Boga za brak wdzięczności dla Jego łaskawości wobec nas.
Prośmy Boga byśmy potrafili jak Elżbieta i Zachariasz uwielbiać Boga swoim życiem nie licząc się z ludzkimi względami i opiniami.


O, jak przedziwna łaskawość Twej dobroci dla nas!
O, jak niepojęta jest Twoja miłość

z Orędzia Wielkanocnego.


ŻYJ SŁOWEM!

Jak odpowiem moim życiem Bogu na Jego pouczenie?

W spotkaniach międzyludzkich i we wszelkich dyskusjach, staraj się być wierny temu, co dyktuje Ci serce, w którym przemawia Bóg, a nie mów tego, co dyktuje ci „poprawność towarzyska”.

ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Atlas biblijny

Atlas biblijny to popularna forma zaproszenia do "podróży" po Ziemi Świętej. Podróż "palcem po mapie" może być zaproszeniem do lektury Biblii oraz pełnym pasji odczytywaniem Kodu kulturowego. Polecamy pierwszy polski atlas biblijny przygotowany przez Instytut Geodezji i Kartografii oraz Wyd. Bernardinum; zob. GN/ 

więcej

Trudne pytania

Powracamy do działu "Trudne pytania". Czy możliwe jest rozróżnienie: Bóg TAK - Kościół - NIE! Odpowiada p. Katarzyna. Czekamy też na nowe trudne pytania; zob. klub_inicjatyw_biblijnych/84

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4374717

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu