Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok B

XXV Niedziela zwykła – 19.09.2021

2021-09-17

News

Ewangelia Chrystusa zawiera wiele pouczeń, które wydają się być po ludzku sprzeczne, a nawet niedorzeczne, a więc nie do pojęcia. Jeśli ktoś chce być pierwszym, musi być ostatnim, a jeśli jest bogatym, musi stać się biednym. Kto myśli o pozyskaniu mądrości, musi stać się głupim, a nawet kto chce żyć, musi umierać. Trudny jest do przyjęcia ten Chrystusowy sposób myślenia. Jednak to właśnie Ewangelia pokazuje Boży sposób postrzegania, a nie ludzki. I nas Jezus musi uczyć tego samego, czego uczył uczniów – patrzeć, myśleć i działać ewangelicznie, tzn. po Bożemu.



Czytaj!
Mk 9,30‒37

Jezus i Jego uczniowie przemierzali Galileę, On jednak nie chciał, żeby ktoś o tym wiedział. Pouczał bowiem swoich uczniów i mówił im: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Ci Go zabiją, lecz zabity, po trzech dniach zmartwychwstanie». Oni jednak nie rozumieli tych słów, a bali się Go pytać.

Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy był już w domu, zapytał ich: «O czym to rozprawialiście w drodze?» Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali się między sobą o to, kto z nich jest największy.

On usiadł, przywołał Dwunastu i rzekł do nich: «Jeśli ktoś chce być pierwszym, niech będzie ostatnim ze wszystkich i sługą wszystkich». Potem wziął dziecko, postawił je przed nimi i objąwszy je ramionami, rzekł do nich: «Kto jedno z tych dzieci przyjmuje w imię moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, który Mnie posłał».


Rozważ!

Przed tygodniem czytaliśmy w Ewangelii o tym, że Jezus Chrystus otwarcie zapowiedział odrzucenie, a potem swoją mękę, śmierć i zmartwychwstanie. To wydawało się uczniom nierealne. Piotr stał się jakby pierwszym obrońcą owej niedorzeczności. A Jezus powiedział do niego: „Zejdź mi z oczu szatanie”. Dlaczego mu tak powiedział? Bo Piotr bardziej myślał o tym, co ludzkie, niż o tym, co Boże.

Przypomnijmy sobie jeszcze inne sceny z Ewangelii. Uświadommy sobie ile to razy Jezus musiał korygować sposób myślenia swoich uczniów. Jednak te wszystkie momenty korygowania ich myślenia nie przyniosły dobrego efektu. Dopiero musiały przyjść doświadczenia Misterium Paschalnego Jezusa. Najwięcej nauczyli się dopiero w obliczu paschalnych wydarzeń męki, śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa.

My pragniemy wyciągnąć z ich nauki ważne wnioski, że to teraz jest czas korygowania sposobu naszego patrzenia, myślenia i działania.

Dzisiejsza Ewangelia uczy nas, że nasze podążanie za Jezusem musi być konsekwentne. Droga jest trudna. Jest to droga krzyża. Dlaczego taką drogę wybrał Jezus? Jaki jest tego sens? Dlaczego Jezus wymaga takiego radykalizmu i jednoznacznego świadectwa?

Bo nasze życie jest drogą, jest sprawdzianem z miłości, który ciągle zdajemy. Każdego dnia. I tym, co nas chroni przed połowicznością, przed takim częściowym tylko kroczeniem za Jezusem, tym jest właśnie radykalizm życia w Jezusie Chrystusie.

Jeśli wybraliśmy kiedyś Jezusa, jeśli kiedyś stał się nam Mistrzem, który nas najlepiej prowadzi przez życie, to czy teraz możemy się zatrzymać w połowie drogi? To byłaby największa przegrana naszego życia. Radykalizm broni przed połowicznością, przed pozornymi wyborami.

Trzeba pójść w całość. Właśnie, trzeba całym sercem przylgnąć do Jezusa, do Jego miłości, do Jego zamysłu, do Jego sposobu myślenia, które jest proste jak myślenie dziecka. Trzeba nauczyć się Jego sposobu patrzenia. Jemu trzeba zaufać i zawierzyć. Mówiąc prosto, moja droga ma być drogą Jego Ewangelii. W tym jest cel. Bo naszym celem nie jest tyle głoszenie Ewangelii, ale naszym celem jest dążenie, by moje życie kapłańskie czy twoje małżeńskie stało się głęboko ewangelicznym. Wtedy nasze życie będzie mówić niejako za nas. I to będzie naszą wielkością przed Bogiem.

W podążaniu drogą lectio divina niech nas prowadzą pytania:

  • Czy w mojej codzienności dopuszczam ewangeliczny sposób myślenia?
  • W jakich momentach czy sytuacjach bardziej myślę po ludzku, a w jakich po Bożemu?
  • Ile jest w moim myśleniu prostoty dziecka?
  • W czym ostatecznie upatruję swoją wielkość?


Módl się!

1. Naucz mnie, mój Panie, we wszystkim,
Spełniać tylko Twoją wolę.
Żeby mi, według Słowa Twego udowodnić,
Jak Ciebie, Stworzycielu, kocham.

Ref.: Naucz mnie, spośród tysięcy głosów,
Słyszeć tylko Twój głos.
Naucz mnie, iść za Tobą
W pożądany, drogi kraj.

2. Naucz mnie, żyć w grzesznym świecie,
Tak, by Twoje światło świeciło w ciemności.
Gdzie nie może skryć się wielkie miasto,
Stojąc na wysokim wzgórzu.

3. Naucz mnie, przeżyć swoje życie,
By na końcu usłyszeć:
"Dobry, wierny sługo, wejdź czym prędzej
Do radości Pana twojego."


Żyj Słowem!

Odmów jeden z psalmów, aby wyrazić swoją wdzięczność na dar Bożej mądrości, np. Ps 90.

 ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Wy jesteście światłem świata

Nowy cykl rozważań w szkole słowa Bożego nosi tytuł "Wy jesteście światłem świata" (Mt 5,14). Jest to jedno z zadań dla uczniów Jezus. Mistrz w kazaniu na Górze wyjaśnia im konieczność dawania świadectwa. W czasie okrywania drogi synodalnej podążać będziemy pod przewodnictwem ks. Patryka Gawłowskiego - kapłana diecezji gliwickiej, duszpasterza młodzieży; por. wprowadzenie.

więcej

Konkurs biblijny

Z okazji XXI Dnia Papieskiego ogłaszamy konkurs biblijny z nagrodami. „Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi” – to słynne zdanie św. Jana Pawła II ma swoje źródło biblijne. Na naszej stronie przez cały rok 2020/21 rozważaliśmy wybrane fragmenty Pisma Świętego odnoszące się do hasła JP2 - cykl pod red. ks. prof. Antoniego Troniny (ssb24.pl). zob. biblia.wiara.pl. / gosc/42. Poniżej zasady konkursu!

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 8704323

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu