Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP - 08.12.2022

2022-12-07

Bóg posłał anioła Gabriela do miasta w Galilei, zwanego Nazaret, do Dziewicy poślubionej mężowi imieniem Józef, z rodu Dawida; a Dziewicy było na imię Maryja. Wszedłszy do Niej, anioł rzekł: «Bądź pozdrowiona, łaski pełna, Pan z Tobą, błogosławiona jesteś między niewiastami». Ona zmieszała się na te słowa i rozważała, co miałoby znaczyć to pozdrowienie. Lecz anioł rzekł do Niej: «Nie bój się, Maryjo, znalazłaś bowiem łaskę u Boga. Oto poczniesz i porodzisz Syna, któremu nadasz imię Jezus. Będzie On wielki i będzie nazwany Synem Najwyższego, a Pan Bóg da Mu tron Jego praojca, Dawida. Będzie panował nad domem Jakuba na wieki, a Jego panowaniu nie będzie końca». Na to Maryja rzekła do anioła: «Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?». Anioł Jej odpowiedział: «Duch Święty zstąpi na Ciebie i moc Najwyższego okryje Cię cieniem. Dlatego też Święte, które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym. A oto również krewna Twoja, Elżbieta, poczęła w swej starości syna i jest już w szóstym miesiącu ta, którą miano za niepłodną. Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego». Na to rzekła Maryja: «Oto Ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według słowa twego». Wtedy odszedł od Niej anioł.

Dzisiaj przeżywamy niezwykłą uroczystość w Kościele - Niepokalane Poczęcie Najświętszej Maryi Panny. Dlaczego ta uroczystość jest niezwykła, a zarazem tak ważna w tym czasie Adwentu? Dlatego, że ukazuje nam Matkę Bożą jako Tą, którą Bóg sobie wybrał i szczególnie upodobał, aby przez Nią mógł przyjść na świat Zbawiciel. Przez Jej niepokalane poczęcie, czyli przez Jej przyjście na świat bez zmazy grzechu pierworodnego, Bóg chciał wskazać na Nią, jako na wyjątkową świątynię swojej obecności. Maryja miała czystą, przygotowaną duszę od samego początku, aby to właśnie w Niej i z Niej narodził się Jezus Chrystus – prawdziwy Bóg i prawdziwy człowiek. Maryja dzięki swej wewnętrznej świętości stała się świątynią Ducha Świętego. Dlatego też w każdym "Zdrowaś Maryjo"/ „Pozdrowieniu anielskim” wołamy: PEŁNA ŁASKI (kecharitōmenē) – tej łaski, która pochodzi od Ducha Świętego, który na Niej szczególnie spoczął w scenie Zwiastowania. Duch Święty tak jak Maryję, tak i każdego z nas może napełnić, a nawet już napełnił swoją łaską przez chrzest święty i chce nas przez życie prowadzić swoją mocą, swoimi darami: mądrości, rozumu, rady, męstwa, umiejętności, pobożności i bojaźni Bożej. Duch Święty przygotowuje Maryję do szczególnej misji, która zarazem jest ogromną tajemnicą. Ta misja objawia się w dzisiejszej Ewangelii, w dialogu Najświętszej Dziewicy z archaniołem Gabrielem. Jak powiedział kiedyś mądry człowiek - bez Zwiastowania nie byłoby Wcielenia i Bożego Narodzenia. Bez powiedzenia Bogu FIAT, czyli „Niech mi się stanie”, Jezus nie narodziłby się tak, jak opisują to św. Mateusz i św. Łukasz.

Co zatem jest istotą Zwiastowania? Istotą tego wydarzenia jest to, że Bóg przez człowieka przynosi zbawienie, a przedtem odkupienie. Tu nie chodzi tyle o oczywistą rolę samego Jezusa, który stał się człowiekiem i to co człowiek utracił przez grzech, to Jezus przynosi niejako z powrotem w swoim człowieczeństwie, na nowo odradza człowieka do życia przez ofiarę krzyżową, ale tu bardziej chodzi o rolę Maryi. To właśnie przez Nią Bóg objawia światu Mesjasza, przez Nią przychodzi Życie. Dlatego widzimy, że to człowiek odgrywa niezbędną rolę w dziele zbawienia i warto mieć tego świadomość. Jak bardzo ważny jest człowiek w oczach Boga, jak ważny jest każdy z nas. Tak często mamy wątpliwości, tak często spotykają nas trudy codzienności... ale Maryja też miała wątpliwości: „Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?” Po ludzku jest bezradna w obliczu tak wielkich Bożych tajemnic. Ale Maryja uczy nas dzisiaj dostrzegania w sobie tego, co widzi w nas Bóg. Odpowiada Bogu TAK, nawet jeśli do końca tego wszystkiego nie rozumie.

Bóg zachęca nas w swoim Słowie, abyśmy zawsze, a szczególnie dzisiaj, mieli Maryję za patronkę, za Matkę. Święty Ludwik Maria Grignion de Montfort w swoim dziele „Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny” opisuje, że jeśli Bóg przyszedł na świat przez Maryję, to również chce, przez polecenie dane umiłowanemu uczniowi św. Janowi pod krzyżem: „Oto Matka twoja”, abyśmy również i my przez Nią, tą samą Drogą, o której św. Ludwik pisze „najdoskonalsza”, zmierzali do Niego – Jezusa Chrystusa.

Zastanów się:

• dlaczego kocham Cię Maryjo?
• czy potrafię zaufać Bogu jak Maryja?
• czy ja próbuję dostrzec w sobie talenty, wartości, możliwości, jakie dostrzegł we mnie Bóg, aby przez nie zdziałać wielkie dobro w moim życiu, nawet jeśli teraz ich nie widzę?

Boże, Ty przez Niepokalane Poczęcie Najświętszej Dziewicy przygotowałeś swojemu Synowi godne mieszkanie i na mocy zasług przewidzianej śmierci Chrystusa zachowałeś Ją od wszelkiej zmazy, daj nam za Jej przyczyną dojść do Ciebie bez grzechu. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen.

Spróbuj przez najbliższy nas, może przez Adwent, przy każdej zaskakującej Cię sytuacji pomyśleć, czy to nie Bóg działa w tym wydarzeniu, w tej osobie i czy w ten sposób chce ukazać Ci wyjątkowe zadanie, które dotyczy właśnie Ciebie, takiego jakim jesteś tu i teraz.

Oliwer Popanda

fot. sisto-rome