Uroczystość Objawienia Pańskiego - 06.01.2023
2023-01-02
Uroczystość Objawienia Pańskiego rozpoczyna krótki czas naznaczony radością objawienia Dziecięcia Mędrcom ze Wschodu i wszystkim narodom, po czym następuje Niedziela Chrztu Pańskiego i okres zwykły. Chodzi o tajemnicę objawienia i ciągłości historii Zbawienia. Doskonale to rozumiał i komentował śp. Benedykt XVI - Wielki Papież, który kontempluje już jej pełnię w domu Ojca.
Czytaj!
Mt 2,1-12 (BŚP)
Kiedy Jezus narodził
się w Betlejem Judzkim za panowania Heroda,
do Jerozolimy przybyli ze Wschodu mędrcy. Pytali oni: „Gdzie jest nowo
narodzony król Żydów? Zobaczyliśmy bowiem na wschodzie jego gwiazdę i
przybyliśmy oddać Mu hołd”.
Gdy to usłyszał to król Herod, przeraził
się, a z nim cała Jerozolima.
Zebrał więc wyższych kapłanów oraz nauczycieli ludu i pytał ich,
gdzie ma
się narodzić Chrystus. A oni mu powiedzieli: „W Betlejem Judzkim. Tak
bowiem zostało napisane przez
proroka: A ty, Betlejem, ziemio Judy, wcale nie jesteś najmniejsze spośród
głównych miast Judy, gdyż z ciebie wyjdzie wódz, który będzie
pasterzem
Izraela, mojego ludu”.
Wtedy Herod
przywołał potajemnie mędrców i wypytywał
ich, kiedy ukazała się gwiazda. Wysyłając ich do Betlejem, powiedział:
„Idźcie i wypytujcie się dokładnie o to Dziecko. Gdy Je znajdziecie,
dajcie mi znać, żebym
i ja
mógł pójść i oddać Mu hołd”. Oni zaś wysłuchawszy króla i wyruszyli w
drogę.
A gwiazda, którą
widzieli na wschodzie, prowadziła ich do miejsca, gdzie znajdowało się
Dziecko. Tam się zatrzymała. Ogromnie się ucieszyli na jej widok. Gdy
weszli do domu, zobaczyli Dziecko z Jego Matką, Maryją. Upadli
na kolana i oddali Mu hołd. Otworzyli swe szkatuły i ofiarowali Mu
dary:
złoto, kadzidło i mirrę. A ponieważ otrzymali we śnie polecenie, żeby
nie wstępować do Heroda, inną drogą
wrócili do swojej ojczyzny.
Rozważ!
Święto Objawienia Pańskiego upamiętnia objawienie Dziecięcia Jezus przybyłym ze Wschodu Mędrcom. Oni są pierwszymi adresami, ale reprezentują wszystkie narody i wszystkich poszukujących prawdy. Wielokrotnie rozważał i komentował to wydarzenie kard. Joseph Ratzinger - Benedykt XVI w swoich homiliach, rozważaniach przed niedzielną modlitwą Anioł Pański, w katechezach, przemówieniach, a zwłaszcza w tomie Dzieciństwo. Jezus z Nazaretu. Pokłon złożony Jezusowi przez mędrców rozświetlony został słowem Bożym. Ono ponownie przemawia do współczesnego człowieka, który pochyla się nad treścią tego orędzia.
Papież Benedykt XVI na początku swego pontyfikatu stanął przed wyzwaniem, by objaśnić przesłanie Objawienia Pańskiego młodym chrześcijanom podczas Światowych Dni Młodzieży w swojej ojczyźnie w Kolonii w 2005 r. Był to pierwszy test siły jego przekazu. Przekonywał swoich rodaków i młodych z całego świata, że jako wierzący "<stajemy się jedno> dzięki gwieździe wiary w Jezusa Chrystusa, która nas jednoczy i wskazuje drogę, przez co wszyscy możemy być jedną wielką siłą pokoju, ponad wszelkimi granicami i wszelkimi podziałami" (Kolonia, Ceremonia powitania, 18 sierpnia 2005).
W centrum orędzia jest pytanie o osobę (króla - Chrystusa) i znak (gwiazdę). Objawienie osoby i znaku ujawnia różne reakcje ludzi: u mędrców - szczerą chęć poznania oraz radość (w. 2. 9-12); u Heroda i ludu - przerażenie oraz chęć odczytania Pism (w. 3. 7n); u kapłanów i nauczycieli ludu - potwierdzenie "narodzin Chrystusa" w Betlejem Judzkim (w. 4; por. Mi 5,1; 2 Sm 5,2).
* Osoba - jako "król Żydów" (w. 2), jako "Chrystus" (w. 4), jako "Dziecko" (w. 8n).
* Znak - to "gwiazda" (w. 2. 9), która zgasła w Jerozolimie, a rozbłysła na nowo na Wschodzie i poprowadziła mędrców do źródła - do Betlejem.
Objawienie Osoby i Znaku, objaśnionych przez Pismo Święte, ponownie mówi do człowieka. Ważne są przy tym reakcje pozytywne i negatywne, które wskazują na wiarygodność orędzia.
Dobra Nowina objawia przede wszystkim trzy reakcje:
- radość ludzi, którym "światło Boże trafia do serca i [którzy mogą] widzieć, że nadzieja się spełnia - radość tego, kto znalazł i kto został znaleziony" (Jezus z Nazaretu. Dzieciństwo, 141);
- upadek na kolana jako forma modlitwy dziękczynienia i uwielbienia;
- pokłon - "padają na twarz" (gr. proskynesis) - to hołd oddawany Królowi-Bogu. "W tym znajdujemy również wyjaśnienie darów składanych przez magów w ofierze. Nie są to dary praktyczne, które w tym momencie byłby może pożyteczne dla Świętej Rodziny. Dary (...) są uznaniem królewskiej godności Tego, komu są ofiarowane (...). W tych trzech darach tradycja Kościoła dojrzała - w różnych wariantach - symbol trzech aspektów tajemnicy Chrystusa: złoto wskazuje na królewską godność Jezusa, kadzidło na Jego synostwo Boże, mirra na tajemnicę Męki" - wyjaśnia (Dzieciństwo, 142).
Rodzi się pytanie o reakcje współczesnych chrześcijan na tajemnicę Objawienia Pańskiego. Co rodzi ona w naszych sercach? Jakie budzi postawy? Do czego mobilizuje?
Mędrcy dodatkowo "we śnie [otrzymali] polecenie" (w. 12a). Dzięki niemu "inną drogą wrócili do swojej ojczyzny" (w. 12a). Nie posłuchali rady Heroda, ale głosu Bożego. Wybrali "inną drogę", lepszą, korzystną dla ich wiary.
My zaś otrzymaliśmy Pismo i Tradycję - źródło pierwsze i podstawowe naszej wiary. Warto na ich podstawie odpowiedzieć na kilka pytań:
- Kim jest dla nas objawione Dziecię - Król - Chrystus?
- Jakie znaki wskazują na Niego?
- Jaką drogą podążamy za Nim?
Módl się!
Ojcze niebieski, posyłasz nam różne znaki, które prowadzą nas do Dziecięcia - Króla - Chrystusa. Pomóż nam właściwie reagować na objawienie; rozbudzaj w nas pragnienie poznania znaków, daj radość ich odczytywania - interpretacji i aktualizacji oraz pragnienie uwielbienia i dziękczynienia. Ucz nas również wdzięczność, ofiarowywania darów oraz posłuszeństwa Twojej woli. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Żyj słowem Bożym!
Ofiarujmy Bogu w tym czasie swoje trzy dary. Bądźmy wdzięczni i hojni. Pomyślmy: co może być naszym złotem, kadzidłem i mirrą?
ks. Jan Kochel
fot. Wikimedia: Anbetung der Könige - Albrecht Dürer (1530 bis 13350..
.jpg)
