Łk 1,26-38 (BŚP)

Centralne wydarzenie zbawcze, które miało miejsce ponad 2 tys. lat temu okazało się wypełnieniem obietnic Bożych. To, co Bóg zapowiedział stało się faktem historycznym, społecznym i religijnym, potwierdzonym w Ewangelii wg św. Łukasza. Jednak stało się to w pełnej wolności. Przyjście Syna Bożego na świat dokonało się dzięki wolnej decyzji Dziewicy poślubionej Józefowi, z rodu Dawida. Ona dokonała wyboru, odpowiedziała na wyzwanie posłańca Bożego, przyjęła słowo, które stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas (por. J 1,14).

Wydarzenie zwiastowania narodzenia Jezusa miało więc swoje ramy czasowe, narodowe i społeczne. Wskazano konkretne miejsce, osoby, środowisko, świadków i okoliczności:

- miejsce: Nazaret, 

- osoby (postaci): Bóg, Maryja, Józef [świadek wtajemniczony], anioł i zapowiedziany Jezus [Syn Najwyższego],

- środowisko: dom rodziny w mieście galilejskim,

- okoliczności: dialog dziewicy i anioła.

Istotną rolę spełnił posłaniec Boga - anioł Gabriel (imię z hebr. gabri`el znaczy: "mąż Boży). Ten anioł/posłaniec pojawia się najpierw w wizji Daniela, wyjaśniając plan Boży (Dn 8,16nn; 9,21nn), a później jako archanioł przy zwiastowaniu narodzin Jana Chrzciciela i Jezusa (Łk 1,19.26).

W scenie zwiastowania narodzin Jezusa anioł podejmuje dialog z dziewicą z Nazaretu. Co prawda wcześniej rozmawiał on z prorokiem Danielem ("Przeniknij więc słowo i zrozum widzenie"; Dn 9,23) i kapłanem Zachariaszem ("I zostałem posłany, aby mówić z tobą i oznajmić ci radosną nowinę"; Łk 1,19b), ale tutaj pojmuje dialog: pyta i odpowiada, oczekuje na odpowiedź Maryi. 

Dialog jest bardzo dynamiczny i dramatyczny. Rozpoczyna się od tradycyjnego wschodniego pozdrowienia, które wyraża radość ze spotkania (gr. chaire - "raduj się", "wesel się", "pokój z tobą"; por. Za 9,9) oraz pochwałę, wskazującą na wyjątkowe walory rozmówczyni. Miriam otrzymuje bowiem nowy symboliczny tytuł: kecharitomene - "pełna/napełniona łaską", który wyraża jej stan czystości i bliskości z Bogiem.

Później archanioł uspakaja i wyjaśnia znaczenie imienia i objawienia: "Bóg cię obdarzył łaską" (w. 30). Dalej posłaniec objawia istotę orędzia: Oto poczniesz i urodzisz syna, i nadasz Mu imię Jezus (w. 31). I chociaż w chwili zwiastowania Maryja nie korzysta jeszcze z pełni praw małżeńskich, to za sprawą Ducha Świętego i mocy Najwyższego dokona się to, co zostało zapowiedziane ("pocznie i porodzi"). Jest to tajemnica, która mieści się w zamyśle Bożym: Dla Boga bowiem nie ma nic niemożliwego (w. 37).

Miriam (aram. mirjam - "wywyższona") jest cały czas aktywna w tym dialogu. Najpierw "zmieszała się" (w. 29), ponieważ postać i pozdrowienie musiało robić wrażenie na prostej dziewczynie. Od razu jednak ewangelista dodaje, że "rozważała, co znaczy to pozdrowienie" (por. Łk 2,19.51). Jest bystra i uważna na słowo i jego znaczenie: słucha - rozważa - medytuje. Jest w tym wszystkim bardzo odważna i silna. Rzeczywiście "nie lęka się" i podejmuje dialog. Wpierw słucha, a potem pyta: Jak się to stanie, skoro nie znam pożycia małżeńskiego? (w. 34). Pytanie konkretne, odpowiedzialne, celne. Anioł zatem odpowiada i wzmacnia swoją odpowiedź w podobnym stylu, przywołując konkret z życia Maryi; przywołuje sytuację krewnej Elżbiety (w. 36). Metodologia anioła okazuje się skuteczna, gdyż Ona już więcej nie pyta, tylko podejmuje ostateczną decyzję, która jest odpowiedzią na miarę służebnicy Pańskiej: niech mi się stanie według twego słowa (w. 38).

Adwentowe oczekiwanie musi mieć charakter dialogiczny, modlitewny, medytacyjny. Matka Boża jest tu wzorem osoby odważnej, silnej i zdecydowanej. ONA słucha - rozważa - modli się i żyje Słowem, praktykuje zatem starożytną metodę lectio divina. Uczy nas jak wchodzić w dialog ze słowem Bożym. Trzeba więc odrzucić lęk, oczyścić serce, wsłuchać się w orędzie słowa oraz współpracować z łaską Ducha i mocą Najwyższego. 

W świetle tajemnicy Niepokalanego Poczęcia NMP warto jeszcze zapytać:

• Czego się lękam w spotkaniu i dialogu ze słowem Bożym?
• Jak naśladować Maryję w modlitwie i medytacji nad Słowem?
• Jakie są moje pytania i odpowiedzi adwentowe?