Uroczystość Objawienia Pańskiego - 06.01.2025

2025-01-05

Czytaj!

Mt 2,1-12

Gdy Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: „Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem Jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać Mu pokłon”. 

Skoro usłyszał to król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: „W Betlejem judzkim, bo tak napisał prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela”. 

Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: „Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie, donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon”. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. 

A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do ojczyzny.

Rozważ!

Mimo, iż uroczystość Bożego Narodzenia, jak i sama Wigilia za nami, to ciągle pozostajemy w klimacie świątecznym – śpiewamy kolędy, podziwiamy dekoracje świąteczne. Za nami zabawy sylwestrowe i Nowy Rok. Powoli wchodzimy już w rytm poświątecznej codzienności. Nastrojowość bożonarodzeniowa przestaje być już niejako egzotyczna. Jednak Kościół daje nam dzisiaj ważną uroczystość. I choć w takim corocznym, stricte ludzkim patrzeniu, tzw. uroczystość „Trzech Króli” jest właśnie nieraz punktem końcowym
w świętowaniu Narodzenia Pańskiego, to dla życia duchowego wcale tak być nie musi.

Słowo Boże pokazuje nam rzecz niezwykłą. Oto Mędrcy, a więc ci, którzy nie są uznawani za niziny społeczne, wyruszają w poszukiwaniu nowego króla. Owym królem jest malutkie Dziecię, urodzone w ubóstwie. Można powiedzieć, że ci Mędrcy są niejako przeciwieństwem pastuszków, tych, którzy jako pierwsi ujrzeli Jezusa. Pasterze należeli do ludzi ubogich, niewykształconych. Ci, których my nazywamy mędrcami, magami, królami – przeciwnie. Rozradowani ujrzeniem Króla, oddają mu pokłon. Oni – wielcy i bogaci, małemu i ubogiemu dziecku. Ponadto zostawiają bardzo kosztowne dary. Następnie wracają do swej ojczyzny, jednak zgodnie z widzeniem otrzymanym we śnie.

Czy da się to wydarzenie biblijne przekuć jakoś na nasze życie? W pewien sposób można. Jak już zostało wspomniane, przechodzimy powoli do swojej codzienności. Narodzenie Pana przestaje być punktem centralnym naszej uwagi na najbliższe miesiące. Objawienie się Jezusa światu jako szukany Król pokazuje, iż każdy z nas powinien szukać nieustannie Jezusa w swoim życiu. Mędrcy wyruszyli w podróż, opuścili swe domy w poszukiwaniu Króla. 

My również powinniśmy być w drodze do Niego. Bądźmy pielgrzymami nadziei – jak podpowiada hasło roku jubileuszowego. Nieustannie szukajmy Boga w naszym życiu. Bądźmy również gotowi, tak jak Mędrcy, do oddania Jezusowi czegoś cennego, wartościowego, pięknego, a nie tandetnego, skąpego. I na koniec, napełnieni Jezusową radością, wróćmy z całym tym doświadczeniem tam, gdzie nasza codzienność, nasza praca, szkoła, przyjaciele. Wróćmy jednak, ponownie za przykładem Mędrców, drogą Bożą, a nie drogą zła i grzechu.

Módl się!

Mędrcy świata Monarchowie,
Gdzie śpiesznie dążycie?
Powiedzcież nam, Trzej Królowie,
Chcecie widzieć Dziecię?
Ono w żłobie, nie ma tronu,
I berła nie dzierży,
A proroctwo Jego zgonu,
Już się w świecie szerzy.

Mędrcy świata, złość okrutna,
Dziecię prześladuje.
Wieść okropna, wieść to smutna,
Herod spisek knuje:
Nic monarchów nie odstrasza,
Do Betlejem śpieszą,
Gwiazda Zbawcę im ogłasza,
Nadzieją się cieszą.

Przed Maryją stają społem,
Niosą Panu dary.
Przed Jezusem biją czołem,
Składają ofiary.
Trzykroć szczęśliwi królowie,
Któż wam nie zazdrości?
Cóż my damy, kto nam powie,
Pałając z miłości?

Tak, jak każą nam kapłani,
Damy dar troisty:
Modły, pracę niosąc w dani,
I żar serca czysty.
To kadzidło, mirrę, złoto
Niesiem, Jezu szczerze,
Co dajemy Ci z ochotą,
Od nas przyjm w ofierze.

Żyj Słowem!

Wyznacz sobie jakieś szlachetne postanowienie noworoczne, które wyda dobry owoc w Twoim życiu. Pamiętaj, że nie musi być ono spektakularne i niesamowicie wymagające. Przy wyborze weź pod uwagę nie tylko sferę swojego ciała czy umysłu, ale również ducha.

Mateusz Pytel