Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok C

IV Niedziela Zwykła – 3.02.2013

2013-02-02

News
Słowo i czyn, nauka i świadectwo. Teksty niedzielnej liturgii Słowa Bożego w naturalny sposób prowadzą do nieodzownej i bardzo potrzebnej w Kościele refleksji nad misją proroka. Jest ona wpisana w całe dzieje zbawienia oraz w historię i współczesność Kościoła. Najpierw była to misja proroków wysyłanych przez Boga do narodu wybranego, o których czytamy na kartach Starego Testamentu, ale później stała się nią misja uczniów i apostołów Jezusa Chrystusa wysyłanych na krańce ówczesnego świata. Jednak misja proroka realizuje się także dziś, najpierw w posłudze kapłanów i biskupów, ale również w misji rodziców, nauczycieli i wychowawców. A owocność misji proroka zależy od spójności jego słów i czynów, a więc od tego na ile głoszona przez niego nauka obecna jest w świadectwie jego życia.


CZYTAJ!
Łk 4,21-30

W Nazarecie w synagodze, po czytaniu z proroctwa Izajasza, Jezus powiedział: „Dziś spełniły się te słowa Pisma, któreście słyszeli”. A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym wdzięku słowom, które płynęły z ust Jego. I mówili: „Czyż nie jest to syn Józefa?”. Wtedy rzekł do nich „Z pewnością powiecie mi to przysłowie: „Lekarzu, ulecz samego siebie; dokonajże i tu, w swojej ojczyźnie, tego, co wydarzyło się, jak słyszeliśmy, w Kafarnaum”. I dodał: „Zaprawdę powiadam wam: Żaden prorok nie jest mile widziany w swojej ojczyźnie. Naprawdę mówię wam: Wiele wdów było w Izraelu za czasów Eliasza, kiedy niebo pozostawało zamknięte przez trzy lata i sześć miesięcy, tak że wielki głód panował w całym kraju; a Eliasz do żadnej z nich nie został posłany, tylko do owej wdowy w Sarepcie Sydońskiej. I wielu trędowatych było w Izraelu za proroka Elizeusza, a żaden z nich nie został oczyszczony, tylko Syryjczyk Naaman”. Na te słowa wszyscy w synagodze unieśli się gniewem. Porwali się z miejsca, wyrzucili Go z miasta i wyprowadzili aż na stok góry, na której ich miasto było zbudowane, aby Go strącić. On jednak przeszedłszy pośród nich, oddalił się.


ROZWAŻ!

Misja proroka nigdy nie była łatwa. Nigdy taką nie jest i nigdy też taką nie będzie. Bo misja proroka zawsze jest narażona na odrzucenie. Dlaczego? Bo prorok jest świadkiem prawdy, a prawda nigdy nie jest łatwo przyjmowana. Prawda nieraz jest bolesna. Zdarza się, że dopiero po latach ktoś potrafi przyjąć prawdę o sobie i o innych.

Obrazem tego, jak trudna jest misji proroka, jest owo doświadczenie Jezusa o którym czytamy w Ewangelii. Zachowanie mieszkańców Nazaretu sprawiło, że Jego misja trafiła na poważną przeszkodę. Znali oni przecież Jezusa. Znali Jego samego i jego rodzinę. Wiedzieli, że zajmuje się ciesielstwem, podobnie jak Józef. Wiedzieli, że nie kończył szkół rabinackich, ani nie praktykował u boku mistrza w Prawie. Dlatego kiedy powstał i zaczął mówić o dziejowej chwili, która dokonuje się wobec Jego osoby, wówczas wzbudził najpierw podziw. Jednak kiedy zaczął mówić o mieszkańcach Nazaretu, wówczas został odrzucony. Ich znajomość Jezusa stała się źródłem uprzedzeń wobec Jego osoby. Wtedy pojawił się gniew, a w końcu pragnienie wyrzucenia Go z miasta i strącenia Go z góry.

To, co spotkało Jezusa jako Proroka, było przypomnieniem tego, co spotykało dawnych proroków, których Bóg wybierał i powołał jak Jeremiasza o którym słyszymy w pierwszym czytaniu. Często ich misja była udręką, a nawet niosła niebezpieczeństwo śmierci.

Misja proroka zawsze realizuje się na dwóch poziomach, na poziomie postawy, zachowania, czynów, ale także na poziomie słowa, głoszonej nauki, przekazywanej treści. Jeden i drugi poziom są ze sobą bardzo powiązane. Jednak we wzajemnej relacji tych poziomów istnieje pewna sprawdzona prawidłowość. W doświadczeniu życia okazuje się, że dopiero ten prorok może dotrzeć do człowieka ze słowem, z nauką, kiedy wpierw człowiek zaakceptuje postawę proroka, świadectwo jego życia.

Niezależnie od tego czy mamy do czynienia misją proroka w posłudze kapłan czy biskupa, w roli rodziców lub nauczycieli i wychowawców, to zawsze świadectwo życia proroka jest fundamentem owocności jego misji, otwarciem drzwi do ludzkiego serca.

Można powiedzieć, że na stratę jest spisana ta misji, gdzie głoszone przez proroka słowa są niespójne z jego życiem. Jeśli misja proroka jeśli ma być owocna, to jego słowa mają być tylko dopełnieniem jego postawy i czytelnego świadectwa życia. Zatem w misji proroka muszę się uzupełniać słowo i czyn, nauka i świadectwo.

  • Czy pamiętamy, że od momentu chrztu świętego wszyscy niesiemy w sobie misję proroka?
  • Czy staramy się wnikać w przyczyny odrzucenia realizowanej przez nas misji prorockiej?
  • Czy lękamy się wypełniania misji prorockiej?
  • Jak zrealizujemy tę misję, która nas czeka w najbliższym czasie do wypełnienia?


MÓDL SIĘ!

MODLITWA ZA ŚWIADKÓW CHRYSTUSA

Panie Jezu Chryste, Ty przychodząc na świat chciałeś być najpierw dzieckiem i uczniem. Pod okiem Maryi i Józefa, a także nauczycieli wiary w nazaretańskiej wspólnocie przeżywałeś swoje dzieciństwo i młodość. Gdy rozpocząłeś publiczną działalność, objawiłeś się światu jako jedyny Nauczyciel znający całą prawdę i jedyny Mistrz prowadzący uczniów do pełni ludzkich przeznaczeń. W swoim Kościele nieustannie powołujesz ludzi, aby umocnieni Duchem Świętym, wprowadzali innych na drogę, którą wskazałeś. Wśród nich są ci, którzy zostali wybrani na świadków dla kandydatów do bierzmowania. Pełnią tę służbę całe życie i potrzebują duchowego umocnienia, aby ich życie jeszcze bardziej było przeniknięte wiarą. Prosimy Cię za nich przez wstawiennictwo świętych, którzy dali piękne świadectwo troski o powierzonych sobie ludzi.

Bądź uwielbiony, Panie, w Twej Najświętszej Matce, Maryi i Twoim Opiekunie świętym Józefie. Oni uczyli Cię mowy i ludzkich zwyczajów, pod ich opieką wzrastałeś w latach, w mądrości i w łasce. Przez ich wstawiennictwo polecamy Ci tych, którym powierzono wspieranie bierzmowanych swoim świadectwem życia.

Bądź uwielbiony, Panie, w posłudze Twoich apostołów, których Ty sam nauczałeś i wprowadzałeś na drogi rozwoju duchowego. Jako Twoi uczniowie stali się nauczycielami i wychowawcami narodów. Spraw, aby ci, którzy dziś są Twoimi świadkami, wiernie naśladowali apostołów.

Bądź uwielbiony, Panie, w posłudze świętego Józefa Kalasancjusza, świętego Jana Bosko i wszystkich świętych, którzy zakładali szkoły wychowując dzieci i młodzież. Oni stali się wzorem dla chrześcijańskich wychowawców. Wspieraj wszystkich, którzy dziś trudzą się nad wychowaniem swoich podopiecznych.

Bądź uwielbiony, Panie, w trosce św. Urszuli Ledóchowskiej, św. Filipa Neri, bł. Edmunda Bojanowskiego, i wszystkich świętych, którzy poświecili swe życie osieroconej, zagubionej i trudnej młodzieży. Ty dałeś im siły, aby leczyli zranione serca i prostowali krzywe ścieżki życia swoich podopiecznych. Przez ich wstawiennictwo umacniaj tych, który widzą, że ich podopieczni zeszli z drogi wiary. Niech nie braknie im sił do wytrwałej modlitwy i cierpliwej służby.

Bądź uwielbiony, Panie, w Świętych i Błogosławionych, którzy już w młodym wieku dali świadectwo dojrzałości wiary. Dziękujemy za przykład życia św. Stanisława Kostki, św. Marii Goretti, św. Alojzego, bł. Karoliny, bł. Hiacynty i Franciszka z Fatimy i innych świętych, którzy swoje dziecięce i młodzieńcze serca ofiarowali Tobie. Przy ich wstawiennictwo wspieraj tych, którzy dziś przygotowują się do sakramentu bierzmowania, a także tych, którzy mają być ich świadkami.

Bądź uwielbiony, Panie, w naszych rodzicach i duszpasterzach, w katechetach i animatorach, którzy przyczynili się do rozwoju naszej wiary. Dodaj im sił, aby sami byli we wspólnocie parafialnej pierwszymi świadkami wiary i miłości.

Najlepszy Ojcze, dziękujemy Ci za Twoich świętych, którzy tu na ziemi troszczyli się, by nikt nie zgubił drogi do Ciebie, ani nie zmarnował otrzymanych od Ciebie talentów. Prosimy, wzbudź w naszej wspólnocie oddanych wychowawców, mądrych nauczycieli i zdolnych zarządców. Niech każdy z nich będzie dla innych przykładem wierności Tobie i miłowania braci. Prosimy o to przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

por. Strona Archidiecezji Krakowskiej: Rok Wiary w parafiach i rodzinach.


ŻYJ SŁOWEM!

Za dwa tygodnie Kościół wejdzie w przeżywanie Wielkiego Postu. Już teraz warto przygotować się do tego świętego czasu nosząc w sobie myśl o potrzebie dania konkretnego świadectwa życia jakie w formie postanowienia wielkopostnego chcemy dać Bogu i drugiemu człowiekowi.

ks. Franciszek Koenig

Pozostałe tematy
Aktualności

Dzięki Bogu - film w ssb

Film "Dzięki Bogu" ma siłę rażenia równą "Klerowi" - przekonują recenzenci obrazu w reż. Francoisa Ozona (2019). Polecamy recenzję ks. Marka Lisa, prof. UO; zob. ssb24.pl/film-katecheza

więcej

Niedziela Słowa Bożego

Nowa inicjatywa papieża Franciszka - Niedziela Słowa Bożego. W Polsce obchodzimy Niedzielę Biblijną (III Niedziela wielkanocna), a w całym Kościele obchodzić będziemy Niedzielę Słowa Bożego (III Niedziela zwykła). "Ma się ona przyczynić do tego, aby w Ludzie Bożym wzrosła religijna i bliska znajomość Pisma Świętego” - wg Listu Aperuit illis.

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4836748

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu