Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Drogi wychowania

Wewnętrzny Nauczyciel – mądrość serca

2019-09-03

Duch Święty pozostaje cichym i dyskretnym nauczycielem, który działa w sercach wszystkich ludzi. Od początku dziejów zstępuje jako Duch Boży (Sdz 3,10; 11,29; 14,6; 1 Sm 11,6) na człowieka, podnosi go i czyni zdolnym do wykonywania różnych zadań, jak np. nauczania prorockiego (Łk 1,41.67; Dz 2,4.17; 6,10; 7,55;11,28, niezwykłych dzieł (Łk 2,27; 4,1.14), lecz również zwyczajnych i codziennych obowiązków (Ef 5,25-27; 6,4). „Dzisiaj trzeba na nowo z przekonaniem zalecać wszystkim dążenie do tej «wysokiej miary» zwyczajnego życia chrześcijańskiego” (NMI 30) – przekonywał św. Jan Paweł II. Będzie to możliwe dzięki ludziom mądrym i odpowiedzialnym, wyposażonym w charyzmaty udzielone im przez Ducha Ożywiciela (por. Łk 2,25-27; Dz 6,5; 11,24; 1 Kor 2,10; 12,3-13).


rys. Anna Szadkowska OV

Czytaj!
Ez 36,22-26 (BP)

Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan BÓG: Ja czynię to nie z waszego powodu, Izraelici, ale ze względu na moje święte imię, zbezczeszczone wśród narodów, do których przybiliście. Uświęcę moje wielkie imię znieważone i zbezczeszczone przez was wśród narodów. Wtedy narody przekonają się, że Ja jestem Panem, gdy wobec nich objawię wśród was swoją świętość – wyrocznia Pana BOGA. Zabiorem was spomiędzy narodów, zgromadzę was ze wszystkich krajów i wprowadzę do waszej ziemi. Pokropię was czystą wodą, aby was oczyścić. Oczyszczę was ze wszystkich waszych nieczystości i ze wszystkich waszych bożków. Dam wam nowe serce i nowego ducha ześlę do waszego wnętrza. Wyjmę z waszej piersi serce kamienne, a dam wam serce z ciała. Poślę do waszego wnętrza mojego Ducha i sprawię, że będziecie postępowali według moich nakazów i zachowywali moje prawo.


Rozważ!

Duch Boży wypełnia serca wszystkich ludzi, przez co stale dokonuje się tzw. nowe stworzenie (por. Ez 39,29; Ef 4,23-24). Dzięki Duchowi wszystko ulega odnowie: nowe niebo i nowa ziemia, nowe życie i nowy człowiek (por. Iz 43,19; Rz 6,4; 12,2; Kor 5,17; Ga 6,15; Ef 3,16n; Ap 21,5).

Biblia mówi często o ludziach napełnionych Duchem Świętym, o mądrości ludzi duchowych czy o charyzmatach udzielonych przez Ducha. Stary Testament przekonuje, że napełnił Duchem wybranych ludzi, np. siedemdziesięciu starszych ludu, kiedy „duch na nich spoczął, zaczęli prorokować” (Lb 11,25n), oddziaływał na Samsona (Sdz 13,25), lud podczas oczyszczenia świątyni w czasach panowania Ezechiasza doświadczył duchowego uniesienia (2 Krn 29,30), uczeń proroka Eliasza – Elizeusz został „napełniony jego duchem [prorockim]” (2 Krl, 2-15; Syr 48,12), Symeon – człowiek sprawiedliwy i pobożny – „oczekiwał pocieszenia Izraela, a Duch Święty był z nim” (Łk 2,25), podobnie Zachariasz (Łk 1,67) i Jan Chrzciciel napełnieni zostali Duchem Świętym (Łk 1,13.15), pod wpływem Ducha działali też pierwsi nauczyciele chrześcijańscy (por. Dz 6,5; 11,24; Ef 4,4.11-13; 25-32). Apostoł narodów zaś prosił: „Nie zasmucajcie Bożego Ducha Świętego, w którym zostaliście opieczętowani na dzień zbawienia. Niech zniknie spośród was wszelka gorycz, rozdrażnienie, gniew, krzyk, bluźnierstwo i wszelkie zło” (Ef 4,30n).

W wizji proroka Ezechiela mamy zapowiedź mocy Boga, która przemieni człowieka od wewnątrz (por. Lb 11,29; Za 4,6; 6,8). Prorok zapowiada wewnętrzną odnowę pod wpływem Ducha Bożego, który sprawi, że ludzie będą postępowali według Jego nakazów. On będzie ich poradził i pouczał. W Nowym Testamencie podobne stwierdzenia będą się odnosić do trzeciej osoby Trójcy Świętej (np. Mt 12,18; J 14,26; Dz 2,17-21; Ga 5,22n).

Prawdziwa mądrość chrześcijańskich nauczycieli i wychowawców jest dziełem Ducha Bożego: „Bóg objawił nam to przez Ducha, a Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga. Któż bowiem wie, co kryje się w człowieku, jeśli nie duch człowieka, który w nim jest? Tak i Boga nikt by nie poznał, gdyby nie Duch Boży” (1 Kor 2,10n). To Duch udziela różnych darów – charyzmatów w Kościele (por. 1 Kor 12,3-13). Nauczyciel i wychowawca winien stale ćwiczyć się w mądrości serca, czyli wsłuchiwać się w to, co Duch Pana chce nam powiedzieć (por. Ps 103). Przeciwieństwem tej fundamentalnej mądrości jest oschłość serca, pewne praktyczne zaślepienie i brak wrażliwości (empatii) wobec uczniów.

Nauczyciel i wychowawca, który pozwala się prowadzić Duchowi Bożemu, kieruje się regułą św. Augustyna: Cor ad cor loquitur – „Serce przemawia do serca”, czyli słowa wychodzą z wnętrza osoby i szukają drugiego wnętrza. W doświadczeniu biskupa Hippony dostrzegamy całą głębię komunikacji wiary i w wierze, słuchanie Mistrza wewnętrznego, który ożywia dwie osoby – nauczyciela i ucznia. Pod wpływem Ducha Świętego nauczyciel przemawia tak, że chce się go słuchać, jest autentyczny i przekonywujący. Uczeń spontanicznie przysłuchuje się mu z zainteresowaniem, gdyż mówi coś, co jest komunikowaniem z jego wnętrza do wnętrza ucznia – „z serca do serca”. Wówczas zmienia się też jakość słuchania, słowa docierają, wchodzą do serca jako przesłanie – świadectwo. To jest klucz do zrozumienia tajemnicy komunikacji, zwłaszcza gdy staramy się wyrazić rzeczywistość, która dogłębnie porusza człowieka, np. misterium Boga, ponieważ ON jest – jak to określa Augustyn – intimior intimo meo („bliższy dla mnie niż ja sam dla siebie”; por.Wyznania IX 10,24).

W Liście apostolskim Augustinum Hipponensem Jan Paweł II pisał: „Oprócz prawdy, w człowieku wewnętrznym kryje się następnie zdolność miłowania, która jak siła ciążenia wynosi go ponad niego samego, pociąga do innych, a zwłaszcza do Innego, czyli do Boga” (por. II,2). Augustyńska metafora „siła ciążenia” wskazuje na to, że komunikacja z wnętrza do wnętrza jest czymś spontanicznym i wystarczy pozwolić jej wynurzyć się, płynąć, działać (por. C.M. Martini, Kapłan wobec słowa Bożego, 129-131). Trzeba zatem pozwolić działać Duchowi Świętemu w swoim wnętrzu.

Ducha Pocieszyciela i Ożywiciela trzeba stale pytać:

  • Jak odkrywać w sobie „mądrość serca” (por. Mdr 1,7; Dz 16,1n;1 J 2,27)?
  • Jak Apostoł narodów uczy przemawiać w Duchu Świętym - „z serca do serca” (por. 2 Kor 6,1-13; DV 58-60)?
  • Sercem prawdziwej komunikacji jest Duch Święty, z którego czerpiemy „ustami serca”. Jak pozwalam Mu prowadzić się w posłudze nauczania i wychowania?

Módl się!

Daj nam, Panie, mądrość serca, z której zrodziły się słowa Psalmu [i całej Biblii]. Spraw, byśmy poznali siebie samych oraz Ciebie i byśmy mieli świadomość, że we wszystkim Ty dajesz mi się cały. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem, w jedności Ducha Świętego, Bóg przez wszystkie wieki wieków. Amen (C.M. Martini).

Żyj Słowem!

Warto powrócić do Wyznań św. Augustyna, który zachęca do uważnej i medytacyjnej lektury Pisma Świętego: „Bierz i czytaj!”, np. do nauczania o charyzmatach – darach Ducha Świętego (1 Kor 12,1 – 14,40) oraz o owocach Ducha (Ga 6,22-25).

ks. Jan Kochel

Pozostałe tematy
Aktualności

Księga Izajasza - Nowy Komentarz Biblijny

Ostatnia (trzecia) część wielkiego komentarza do Księgi Izajasza rozdz. 40-66 wieńczy dzieło edytorskie ks. prof. Tadeusza Brzegowego, cenionego znawcy trudnej problematyki profetyzmu biblijnego; zob. warto_przeczytac,24

więcej

Ewangelia Rodziny - Kongres Nowej Ewangelizacji

Abp Grzegorz Ryś podczas Kongresu NE "Radość miłości" powiedział: „Ewangelia Rodziny jest niesłychanie ważną częścią jaką Kościół głosi. Ważne jest, abyśmy na tym kongresie pokazali Ewangelię Rodziny. To czego Pan Jezus i Kościół pozytywnie naucza o rodzinie”; ekai

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4925190

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu