Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Pociągnę wszystkich do siebie

Psalm 18

2023-12-16

News
Człowiek jest pielgrzymem. Nasza wędrówka rozpoczyna się w momencie poczęcia a kończy z momentem śmieci. Między jednym i drugim wydarzeniem spotykają nas niezliczone wyzwania, którym musimy stawić czoło. Można powiedzieć, że oprócz pielgrzymowania do wieczności naszym drugim zajęciem jest walka. Jednak nie walka zbrojna, a walka o własną duszę, o wartości, o dobro. Jako pielgrzymi musimy wykazać się z jednej strony wytrwałością aby iść konsekwentnie w stronę nieba, a z drugiej strony samozaparciem i silną wolą aby z potyczek życiowych wyjść zwycięsko. I za każdą wygraną walkę, która przybliża nas do zbawienia, należy Bogu dziękować.
Czytaj


Miłuję Cię, Panie, Mocy moja,

Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu,

Boże mój, skało moja, na którą się chronię,

tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono!


Wzywam Pana, godnego chwały,

i jestem wolny od moich nieprzyjaciół.

Ogarnęły mnie fale śmierci

i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę;

oplątały mnie pęta Szeolu,

zaskoczyły mnie sidła śmierci.


W moim utrapieniu wzywam Pana

i wołam do mojego Boga;

usłyszał On mój głos ze swojej świątyni,

a krzyk mój dotarł do Jego uszu.

Zatrzęsła się i zadrżała ziemia,

posady gór się poruszyły,

zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.

Uniósł się dym z Jego nozdrzy,

a z Jego ust - pochłaniający ogień:

od niego zapaliły się węgle.

Nagiął On niebiosa i zstąpił,

a czarna chmura była pod Jego stopami.

Lecąc cwałował na cherubie,

a skrzydła wiatru Go niosły.

Przywdział mrok niby zasłonę wokół siebie,

jako okrycie ciemną wodę, gęste chmury.

Od blasku Jego obecności

rozżarzyły się węgle ogniste.

Pan odezwał się z nieba grzmotem,

to głos swój dał słyszeć Najwyższy,

wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów,

cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził.

Aż ukazało się łożysko morza

i obnażyły się posady lądu

od groźnej nagany Twej, Panie,

i tchnienia wichru Twoich nozdrzy.


On wyciąga [rękę] z wysoka i chwyta mnie,

wydobywa mnie z toni ogromnej;

Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela,

od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.

Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi,

lecz Pan jest moją obroną,

wyprowadza mnie na miejsce przestronne;

ocala, bo mnie miłuje.

Pan nagradza moją sprawiedliwość,

odpłaca mi według czystości rąk moich.

Strzegłem bowiem dróg Pańskich

i nie odszedłem od mojego Boga,

bo mam przed sobą wszystkie Jego przykazania

i nie odrzucam od siebie Jego poleceń,

lecz jestem wobec Niego bez skazy

i wystrzegam się grzechu.

Pan mię nagradza za moją sprawiedliwość,

za czystość rąk przed Jego oczyma.


Ty jesteś miłościwy dla miłościwego

i względem nienagannego działasz nienagannie,

względem czystego okazujesz się czystym,

wobec przewrotnego jesteś przebiegły.

Albowiem Ty wybawiasz naród uniżony

a pognębiasz oczy wyniosłe.

Bo Ty, Panie, każesz świecić mojej pochodni:

Boże mój, oświecasz moje ciemności.

Bo z Tobą zdobywam wały,

mur przeskakuję dzięki mojemu Bogu.

Bóg - Jego droga jest nieskalana,

słowo Pana w ogniu wypróbowane;

On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią.


Bo któż jest Bogiem prócz Pana?

Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?

Bóg, co mocą mnie przepasuje

i nienaganną czyni moją drogę,

On daje moim nogom rączość nóg łani

i stawia mnie na wyżynach,

On ćwiczy moje ręce do bitwy,

a ramiona - do napinania spiżowego łuku.

Dajesz mi tarczę Twą dla ocalenia,

i wspiera mnie Twoja prawica,

a Twoja troskliwość czyni mnie wielkim.

Wydłużasz mi kroki na drodze

i stopy moje się nie chwieją.

Ścigam mych wrogów i dopadam,

a nie wracam, póki nie zginą.

Starłem ich, nie mogli się podnieść,

upadli pod moje stopy.

Mocą mnie przepasujesz do bitwy,

sprawiasz, że przeciwnicy gną się pode mną,

zmuszasz wrogów moich do ucieczki,

a wytracasz tych, co mnie nienawidzą.

Wołają - lecz nie ma wybawcy;

do Pana - lecz im nie odpowiada.

Jak proch na wietrze ich rozrzucę,

zdepczę jak błoto uliczne.


Ty mnie ocalasz od buntów ludu,

ustanawiasz mnie głową narodów.

Służy mi lud, którego nie znałem.

Są mi posłuszni na pierwsze wezwanie;

cudzoziemcy mi schlebiają.

Cudzoziemcy bledną,

z drżeniem wychodzą ze swoich warowni.


Niech żyje Pan! Moja Skała niech będzie błogosławiona!

Niech będzie wywyższony Bóg, mój Zbawca,

Bóg, który zapewnia mi pomstę

i poddaje mi narody,

wybawia mnie od nieprzyjaciół,

wynosi nad moich wrogów

i uwalnia od gwałtownika.


Przeto będę Cię, o Panie, chwalił wśród narodów

i będę wysławiał Twoje imię.

Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi

i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę.

Dawidowi i jego potomstwu na wieki.

Psalm 18,1-51



Rozważ

Naród Wybrany przez część historii swojego istnienia był ludem koczowniczym. Zmieniali miejsce swojego pobytu od Abrahama, który opuścił ziemie rodzinną aby dojść do Ziemi Obiecanej. Ich wędrówka została opóźniona przez czas niewoli egipskiej, jednak już po niej Izrael znowu jest w drodze przez 40 lat. Wędrówka też nie mija im przyjemnie bo muszą zmagać się z różnymi wyzwaniami. Raz jest to próba wiary, kiedy Mojżesz znika na górze Synaj, innym razem walka z królami pogańskimi w ziemi Kanaan. W tych zmaganiach Izraelici niejednokrotnie uciekali się do Bożej pomocy, czego świadectwem jest psalm 18. To właśnie w nim Naród Wybrany przede wszystkim dziękował za zwycięstwa militarne dokonane nad nieprzyjaciółmi. Możemy przeczytać:

1) o trudnych momentach zwątpienia i kryzysu („Ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę”);

2) o świadectwie Bożej pomocy („Pan odezwał się z nieba grzmotem, to głos swój dał słyszeć Najwyższy, wypuścił swe strzały i rozproszył wrogów, cisnął błyskawice i zamęt wśród nich wprowadził”);

3) o ufności skierowanej ku Bogu („Bóg - Jego droga jest nieskalana, słowo Pana w ogniu wypróbowane; On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią”);

4) o mocy, której dodaje człowiekowi (Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę, On daje moim nogom rączość nóg łani i stawia mnie na wyżynach, On ćwiczy moje ręce do bitwy, a ramiona - do napinania spiżowego łuku”);

5) oraz dziękczynienie („Przeto będę Cię, o Panie, chwalił wśród narodów i będę wysławiał Twoje imię. Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę, Dawidowi i jego potomstwu na wieki”)

Jednak nikt z nas nie toczy już wojen militarnych a mimo to w codzienności jesteśmy skazani na niejedną potyczkę. Może to być walka z pokusą, gdy trzeba ugryźć się w język żeby czegoś negatywnego o kimś nie powiedzieć, może to być walka o dobry uczynek wobec bliźniego, może o dobrą postawę wobec kogoś, kogo nie lubię, może o wieczorną modlitwę, kiedy się już nie chce. Życie stawia nas przed wieloma wyborami, które ostatecznie pytają o naszą miłość do Boga. I w tych walkach też warto prosić o siłę i męstwo aby wyjść z nich zwycięsko. Najlepsza modlitwa do zebrania sił, wyrażenia swojej ufności wobec Pana i podziękowania Mu, to właśnie Eucharystia – dziękczynienie.

To przy stole człowiek nabiera sił do swoich obowiązków, a w czasie Mszy Świętej korzystamy z aż dwóch stołów: Słowa i Ofiary. Przyjęte Słowo Boże z ambony, skupienie na czytaniach, a do tego przyjęcie Komunii Świętej i świadome złożenie wraz z kapłanem ofiary Chrystusa jest najlepszym uzbrojeniem na czas codziennych zmagań, stąd wśród wielu piękna praktyka codziennego uczestnictwa w Eucharystii.


Módl się

Wykorzystaj słowa psalmu 18 kończąc modlitwą Chwała Ojcu.


Żyj Słowem!

1. Zastanów się nad tym, co jest twoim największym zmaganiem w codzienności?

2. Skąd bierzesz siły do tego?

3. Spróbuj przeżyć Mszę Świętą w duchu ufności i dziękczynienia.


ks. Patryk Gawłowski

Pozostałe tematy
Aktualności

Katechezy eucharystyczne

Kongres Eucharystyczny w diecezji gliwickiej stał się okazją do zaangażowania poszczególnych wiernych, jak i grup, stowarzyszeń i ruchów lokalnego Kościoła. Studenci Wydziału Teologicznego UO przygotowali cykl katechez eucharystycznych dla młodzieży, by odpowiedzieć na apel Biskupa Gliwickiego i włączyć się w przygotowanie do dobrego przeżycia tego czasu łaski; zob. Wprowadzenie. Katecheza II.

więcej

Życzenia - Wielkanoc 2024

Raduj się, ziemio, opromieniona tak niezmiernym blaskiem, a oświecona jasnością Króla wieków, poczuj, że wolna jesteś od mroku, co świat okrywa! (Exultet)

Z okazji świąt Zmartwychwstania Pańskiego życzymy nadziei, by jej blask oświecał każdy dzień; miłości, by wypełniała wszelki mrok serca oraz wiary w pełne radości spotkanie Zmartwychwstałego Króla wieków. Redakcja ssb24.pl

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 13840630

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu