Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Adwent

I Niedziela Adwentu - 29.11.2020

2020-11-24

News
Na każdy etap w życiu składają się trzy stadia: po pierwsze - czas, który się właśnie zakończył i należy do przeszłości; po drugie – czas, który się rozpocznie - należy do przyszłości, a po trzecie - czas obecny ("tu i teraz"). Nowym etapem w moim życiu duchowym jest czas, dany mi przez Pana Boga – czas Adwentu. Śpiewając: ,,Przybądź, Panie, bo czekamy, Twego przyjścia wyglądamy, bo źle nam żyć bez Ciebie!’’ - mogę popatrzeć na swoje życie duchowe z trojakiej perspektywy: oczami przeszłości, oczami "tu i teraz" oraz tego, co ma się wydarzyć. Wzrost lub zaniechanie dobra w dużej mierze zależy od mojej postawy, którą podkreśla Ewangelia: Jestem czujny czy ospały? Dostrzegam przychodzącego Pana czy jest mi "wszystko jedno"? Słowo mówi – posłuchaj!


CZYTAJ!
Mk 13,33-37 (BP)

Jezus powiedział do swoich uczniów: "Miejcie oczy szeroko otwarte, czuwajcie, gdyż nie wiecie, kiedy nadejdzie odpowiedni czas. Podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzając sługom staranie o wszystko. Każdemu wyznaczył zajęcie, a stróżowi kazał czuwać. Dlatego czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: wieczorem czy o północy, w czas piania kogutów czy o wschodzie słońca, aby przychodząc nagle, nie zastał was śpiących! To, co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!".


ROZWAŻ!

Na początku nowego roku liturgicznego Kościół przytacza ostatnią publiczną mowę Pana Jezusa przed Jego Męką. Nie jest to skrajne podejście. Wsłuchajmy się w Ewangelię. Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż (Mk 13,33-34 BT). Chrystus, wiedząc, że w niedługim czasie nastąpi czas Męka, wzywa uczniów do czuwania.

Jezus kończy swą publiczną mowę do ludu, a kolejnym etapem będzie spisek na Jego życie - czas paschalny: Męki, Śmierci i Zmartwychwstania. Wczytaj się w słowa przestrogi, pełnej troski i przynaglenia: Miejcie oczy szeroko otwarte, czuwajcie! (...). Czuwajcie! - powtarza.

Adwentowy imperatyw Jezus kieruje do każdego z nas. Dlaczego Mu tak na nas zależy? ON jest świadomy, że tracąc się z pola mojego widzenia, pokusy mogą zawładnąć moim sercem, stąd wzywa: Czuwajcie!

Spójrzmy na trzy przykłady: Jezus rzekł do Piotra: "Tak, jednej godziny nie mogliście czuwać ze Mną? Czuwajcie i módlcie się, abyście nie ulegli pokusie" (Mt 26,40-41). ON przestrzega, a człowiek nie słucha. Przyjrzyjmy się też postawie dwóch innych uczniów: Judasza i Jana.

Judasz nie czuwał wraz z Apostołami na Wieczerniki. Wolał dać upust swojej złości: Poszedł do arcykapłanów, aby im Go wydać (…). Odtąd szukał dogodnej sposobności, jak by Go wydać (Mk 14,10-11). Opuścił wspólnotę uczniów, szukał sposobności do zdrady.

Jan, który spoczywał na Sercu Pana Jezusa (J 13,23), tak naprawdę wziął sobie do serca przestrogę "Czuwaj!". Właściwie tylko on jeden wraz z Maryją czuwał przy agonii Jezusa na krzyżu (J 19,26). Czuwał, czekając na Pana, aż do końca dopełni swej misji na ziemi. Trzech uczniów, a jak zupełnie odmienne postawy wobec nakazu: Czuwajcie!

A jaka jest moja postawa? Cóż, nie wystarczy tylko słuchać, należy również działać; nie wystarczy obiecać ("Będę czuwał!"), należy też obrać postawę człowieka czuwającego. I to nie tylko jednego dnia, w określonej godzinie czy wtedy, gdy to będzie dla mnie dogodne, lecz być zawsze gotowym czuwać aż przyjście Pan: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem (w. 35), czyli w każdym momencie dnia. W taki sposób doświadczenie z przeszłości może stać się nowym początkiem dla tego, co już jest ("tu i teraz") oraz tego, co ma nadejść. "Panie Jezu, choć tyle razy zawodziłem, nie dopuść mi oddalić się od Ciebie. Daj mi czuwać na Ciebie i przy Tobie!".

Zapytaj jeszcze samego siebie:

  • Jakiej postawy jest więcej w moim życiu: czuwania czy letargu?
  • W jakich sytuacjach życia opuszczałem Jezusa, a w jakich czuwałem z Nim?
  • Co mogę powiedzieć o moim zaangażowaniu duchowym, czekając na Niego?
  • Która z postaw uczniów jest mi najbliższa: Piotra, Judasza czy Jana?


MÓDL SIĘ!

Ref. Gotujmy drogę Panu, prostujmy ścieżki Jego, przemieńmy swoje życie, odwróćmy się od złego.

Przybądź, Panie, bo czekamy, Twego przyjścia wyglądamy, bo źle nam żyć bez Ciebie. Ref.

Noc minęła, dzień jest blisko, w jasnym świetle czyńmy wszystko, ze snu już powstać pora! Ref.

Pan jest blisko, między nami, w tłumie ludzi gdzieś wmieszany, czy umiem Go zobaczyć? Ref.


ŻYJ SŁOWEM!

Początek Adwentu to dobry czas na nasze postanowienia: nie te dziecinne – będę jadł mniej słodyczy czy oglądał mniej telewizji, lecz godne dojrzałego chrześcijanina – rozpocznij od prawdziwego czuwania - "Godziny Świętej. W tę niedzielę bądź w najbliższym dniu po niej pójdź do kościoła i czuwaj przez godzinę przed Panem ukrytym w Najświętszym Sakramencie: Jedna godzina dla wieczności! Warto dobrze rozpocząć!

Damian Wieczorek

fot. W sanktuarium w Rudach Wielkich jk

Pozostałe tematy
Aktualności

Konkurs biblijny

Z okazji XXI Dnia Papieskiego ogłaszamy konkurs biblijny z nagrodami. „Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi” – to słynne zdanie św. Jana Pawła II ma swoje źródło biblijne. Na naszej stronie przez cały rok 2020/21 rozważaliśmy wybrane fragmenty Pisma Świętego odnoszące się do hasła JP2 - cykl pod red. ks. prof. Antoniego Troniny (ssb24.pl). Poniżej zasady konkursu!

więcej

Weź i słuchaj! O Piśmie, które staje się Słowem

Nowa książka abpa Grzegorza Rysia nawiązuje do wyzwania, które usłyszał późniejszy biskup Hippony św. Augustyn (Weź i czytaj!). Dlaczego człowiek współczesny winien czytać i słuchać Biblii? Przecież on wie wszystko lepiej, przecież ma swoją prawdę, sam odpowiada sobie na wszystkie pytania. Nikt nie będzie mu mówił co ma czynić - jak żyć! W rękach człowieka Pismo Święte staje się jednak kluczem - kodem kulturowym - Słowem Życia; zob. poniżej

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 8301290

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu