Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Uroczystości i święta

Święto Nawrócenia św. Pawła - 25.01.2021

2021-01-23

News

Nieść radość Ewangelii! Chyba nie ma chrześcijanina, który nie wiedziałby nic o Apostole Narodów – św. Pawle z Tarsu. Dzisiaj wraz z Kościołem patrzymy na wydarzenie, które było u początku wielkiej misji tego niestrudzonego głosiciela Ewangelii. Chodzi o moment Jego nawrócenia (oświecenia). Kościół, świętując to wydarzenie, przypomina nam przynaglenie Pana, abyśmy szli na cały świat i głosili Ewangelię – radosną nowinę o niezwykłej miłości, którą Bóg ukochał nas i "wszelkie stworzenie".



Czytaj!
Mk 16,15-18

Po swoim zmartwychwstaniu Jezus ukazał się Jedenastu i powiedział do nich:

«Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony.

Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk, i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą, i ci odzyskają zdrowie».


Rozważ!

Każdy człowiek ma jakiś swój mały-wielki świat, mówimy przecież, że coś lub ktoś dla kogoś jest "całym światem". Może to być praca, hobby, książki, muzyka, internet, telewizor, przyjaciele, rodzina, studia, telefon, samochód, dom, wioska, miasto... Na drogach tego świata czeka na człowieka Jezus, który chce być z nim. Pojawia się jednak pytanie: czy człowiek, w swym zapatrzeniu w "cały świat", zauważy Boga?

Nawrócenie (oświecenie), wypływające ze spotkania Chrystusa, stoi u początku przylgnięcia do Niego. Każdego dnia na nowo potrzeba nam podejmować trud nawrócenia – zmiany w sposobie myślenia - zmiany ze swojego na myślenie ewangeliczne - na Jezusowe myślenie (por. Ef 4,23; Rz 12,2). Szaweł z Tarsu zwalczał chrześcijan, pałał do nich nienawiścią, do czasu, gdy na jego drodze stanął Jezus Chrystus, który zmienił całkowicie jego życie (por. Dz 9,1-22; 22,3-16).

Zmartwychwstały Jezus staje w dzisiejszej Ewangelii przed swoimi uczniami i posyła ich na cały świat z misją głoszenia Dobrej Nowiny: Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu! (Mk 16,15) Ten misyjny nakaz Pana od wieków rozbrzmiewa w Kościele. Człowiek, który na swojej drodze życia napotyka Chrystusa i autentycznie doświadczy Jego miłości, nie może przejść obojętnie wobec tak wielkiej łaski powołania, którą został obdarowany - nie może również przejść obojętnie wobec wyzwania misyjnego. Pan przekonuje uczniów: Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą... (Mk 16,17). Znaki, towarzyszące misji głoszenie, są spektakularne (tj. egzorcyzmy, dar języków, cuda, uzdrowienia), ale wszystko przenika entuzjazm i radość.

Wiara w Chrystusa Zmartwychwstałego jest źródłem prawdziwej radości, która jest ukierunkowana ku Ojczyźnie niebieskiej. Wszyscy zdążamy do niej, gdyż tam spotkamy się z naszym Panem. Tam nie będzie już bólu ani cierpień. Chrześcijanie poprzez łaskę Chrztu Świętego tworzą mistyczne Ciało Chrystusa, którym jest Kościół – wspólnota wierzących. Oni wbrew logice tego świata z chwilą śmierci wkraczają w wieczne życie bez końca.

Możemy więc śmiało mówić o wielkiej łasce (radości) Ewangelii, która jest dla chrześcijan przywilejem. Warto więc podkreślić, że "Ewangelia radości" jest także wewnętrznie odczuwanym przynagleniem dla każdego z nas. Nie można zatrzymać Jej tylko dla siebie, o czym doskonale wiedział Apostoł Narodów (por. Ga 1,6-9). Radość Ewangelii obliguje do dzielenia się dobrą (radosną) nowiną ze wszystkimi ("wszelkim stworzeniem").

Sam Jezus przynagla zatem: Idźcie i głoście! - nie są to słowa skierowane jedynie do biskupów, księży, misjonarzy, sióstr zakonnych, osób konsekrowanych czy katechetów ale do każdego wierzącego. Każdy wyznawca Chrystusa jest powołany do głoszenia Ewangelii – każdy bez wyjątku – tak samo ja, jak i Ty. Nie chodzi jednak o to, że za tydzień masz wyjechać na koniec świata, by głosić Jezusa.

Tak więc o co chodzi? To bardzo proste - trzeba zacząć żyć Ewangelią radości – potrzeba Ją przyjąć, uwierzyć i żyć Nią na co dzień,  a nawet trochę więcej – potrzeba nam stać się Ewangelią dla innych.

Jesteśmy więc zaproszeni, aby stać się Ewangelią o Jezusie właśnie tam gdzie jesteśmy, w tym, co dla ciebie może jest owym "całym światem". Być może dla kogoś właśnie ty możesz być "jedyną Ewangelią", którą on w cały swoim życiu przeczyta. To głoszenie (świadectwo) może rozpoczynać się już od szczerego i bezinteresownego uśmiechu do drugiego człowieka, od dobrego słowa, gestu życzliwości...

Św. Paweł mówił wprost o konieczności głoszenia Dobrej Nowiny: „biada mi gdybym nie głosił Ewangelii” (1 Kor 9,16). Przyjęcie tej Dobrej Nowiny zbawia, a poprzez jej odrzucenie człowiek pozbawia się tejże łaski (por. Mk 16,16) – każdy zatem ma wybór, którego musi dokonać w wolności.

Stając dziś wobec Jezusowego nakazu misyjnego ("Idźcie i głoście"!), który powierza nam Pan, możemy odczuć lęk, że to za dużo, jak na nas; że po prostu nie damy rady – ODWAGI! Pan Jezus jest zawsze z nami! Zaraz po nakazie głoszenia czytamy, że tym, którzy uwierzą różne znaki towarzyszyć będą. Trzeba więc wierzyć Jezusowi, zaufać Mu, jeśli to On nas posyła to będzie z nami, na pewno nas nie zostawi. Znaki - cuda są potwierdzeniem ze strony Boga ale także są podkreśleniem że głoszącym udzielany jest ten sam Duch który działał w Jego Synu. Bóg więc namaszcza głoszących mocą Ducha Świętego. Trzeba więc zaprosić do swojego życia Ducha Świętego który daje moc głoszenia i sprawia że zaczynają się dziać nieprawdopodobne rzeczy, Duch Święty pomaga nam także dostrzegać małe znaki. Potrzeba nam mieć ufność w Panu, nie możemy weryfikować głoszenia spektakularnymi znakami, potrzeba czułej wrażliwości na te "małe znaki", których Bóg dokonuje w naszym życiu, pamiętając o wielkim działaniu Boga w duszach ludzi.

Warto jeszcze zapytać:

  • Czy jestem świadomy potrzeby stałego nawrócenia – zmiany myślenia z mojego - na ewangeliczne?
  • Czy w moim życiu jest radość wypływająca z Dobrej Nowiny?
  • Czy ludzie, którzy mnie spotykają, widzą czystą Ewangelię - radość Ewangelii?
  • Czy dostrzegam "małe znaki" Bożej miłości i czułości w moim życiu ?


Módl się!

Uczyń mnie Panie narzędziem Twego pokoju,
abym miłował, gdzie panuje nienawiść,
abym przebaczył, gdzie jest obraza,
abym łączył, gdzie jest kłótnia i zwada,
abym mówił prawdę, gdzie jest fałsz,
abym niósł wiarę, gdzie jest zwątpienie,
abym wzbudzał nadzieję, gdzie dręczy rozpacz,
abym rozpalił światło, gdzie panuje mrok,
abym wniósł radość, gdzie nęka troska.

Spraw abym nie szukał pocieszenia, lecz innych pocieszał,
abym nie tylko pragnął zrozumienia, ale żebym innych zrozumiał,
abym nie szukał miłości własnej, ale miłował drugich.
Albowiem kto daje, ten otrzymuje,
kto nie szuka Swego, ten odnajduje,
kto przebacza, temu zostanie przebaczone,
bo umierając rodzimy się do życia wiecznego.

św. Franciszek z Asyżu


Święty Pawle Apostole – módl się za nami, abyśmy zarażali autentyczną radością Ewangelii braci i siostry, których Pan stawia na naszej drodze.


Żyj Słowem!

- pomódl się o nawrócenie grzeszników;

- podziękuj Panu za Jego płomienną miłość, którą Ciebie pokochał oraz za łaskę wiary;

- pomódl się za wszystkich głosicieli Dobrej Nowiny na świecie;

- z czcią ucałuj dziś swoje Pismo Święte;

- nieść RADOŚĆ EWANGELII!


Rafał Woszek

fot. Św. Paweł w więzieniu - Remrandt van Rijn, 1627 - Staatsgalerie Stuttgart.

Pozostałe tematy
Aktualności

Konkurs biblijny

Z okazji XXI Dnia Papieskiego ogłaszamy konkurs biblijny z nagrodami. „Nie lękajcie się, otwórzcie, otwórzcie na oścież drzwi Chrystusowi” – to słynne zdanie św. Jana Pawła II ma swoje źródło biblijne. Na naszej stronie przez cały rok 2020/21 rozważaliśmy wybrane fragmenty Pisma Świętego odnoszące się do hasła JP2 - cykl pod red. ks. prof. Antoniego Troniny (ssb24.pl). zob. biblia.wiara.pl. / gosc/42. Poniżej zasady konkursu!

więcej

Weź i słuchaj! O Piśmie, które staje się Słowem

Nowa książka abpa Grzegorza Rysia nawiązuje do wyzwania, które usłyszał późniejszy biskup Hippony św. Augustyn (Weź i czytaj!). Dlaczego człowiek współczesny winien czytać i słuchać Biblii? Przecież on wie wszystko lepiej, przecież ma swoją prawdę, sam odpowiada sobie na wszystkie pytania. Nikt nie będzie mu mówił co ma czynić - jak żyć! W rękach człowieka Pismo Święte staje się jednak kluczem - kodem kulturowym - Słowem Życia; zob. poniżej

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 8363497

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu