Wyszukiwarka:
Rozważania niedzielne: Rok A

XXIV Niedziela zwykła - 14.09.2014

2014-09-11

News

W drugą niedzielę września Kościół katolicki obchodzi święto Podwyższenia Krzyża św. Wiąże się to z odnalezieniem drzewa krzyża przez św. Helenę i wskazaniem na głęboki sens tego znaku w życiu każdego chrześcijanina. Krzyża nie można traktować jedynie jako elementu dekoracji świątyni, mieszkania, miejsca pracy. Trzeba w nim dostrzec symbol naszej wiary i zbawienia.


CZYTAJ!

J 3, 13-17

Jezus powiedział do Nikodema: Nikt nie wstąpił do nieba, oprócz Tego, który z nieba zstąpił - Syna Człowieczego. A jak Mojżesz wywyższył węża na pustyni, tak potrzeba, by wywyższono Syna Człowieczego, aby każdy, kto w Niego wierzy, miał życie wieczne. Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne. Albowiem Bóg nie posłał swego Syna na świat po to, aby świat potępił, ale po to, by świat został przez Niego zbawiony.


ROZWAŻ!

Mówi się, że chrześcijaństwo to religia paradoksów. Jednym z takich „chrześcijańskich paradoksów” jest prawda, że cierpienie, jakiego doznał Jezus na drzewie krzyża, stało się znakiem zwycięstwa i nadziei. Właśnie to doświadczenie Mistrz z Nazaretu starał się przekazać Nikodemowi w nocnej rozmowie.

Jezus wskazał na Krzyż jako na Drzewo Życia. Wąż wywyższony na pustyni za czasów Mojżesza był zapowiedzią wywyższenia Syna Bożego na drzewie Krzyża – drzewie dającym życie. Wierność Jezusa "aż to końca" (aż po krzyż) to odwrócenie tego, co się stało w raju przy "drzewie poznania dobra i zła".

Wąż w raju był obrazem diabła, który kusi człowieka do niewierności (nieposłuszeństwa) Panu Bogu. Złamanie Jego przykazania dało człowiekowi pozorną wolność decydowania o swoim życiu, wyznaczania własnych zasad (norm). Szybko okazało się jednak, że taka wolność okazała się tylko pozorna, a każda droga, którą podpowiada diabeł prowadzi do nieszczęścia.

Cierpienie i śmierć - powodowane przez węże na pustyni - dobrze pokazują konsekwencje niewierności i odejścia od Bożych przykazań i Bożego prawa. Pojawiające się coraz częściej kłamstwa, nieczyste myśli, niedobre intencje czy niezdrowe relacje, to jadowite węże, które ujawniają skutki naszych niewierności i nieposłuszeństwa.

Chrystus wywyższony na drzewie Krzyża objawił nam nadzieję zwycięstwa nad grzechem, śmiercią i szatanem. Nawet jeśli nasze życie nie do końca jest poukładane, relacje w rodzinie rozpadają się, przestajemy radzić sobie z naszymi nałogami, to zawsze pozostaje nadzieja "wbrew nadziei". Nadzieja płynąca z drzewa krzyża. Ważne tylko jest to, by pod ten krzyż przyjść i oddać swoje życie Chrystusowi.

W Raju pierwsi ludzie uwierzyli podstępnemu Wężowi, a chrześcijanie pod krzyżem zawierzyli Synowi Człowieczemu. On zaoferował o wiele więcej: "Kto w Niego uwierzy nie zginie, ale będzie miał życie wieczne".

  • Jakie są krzyże mojego życia? Jakie krzyże niosę?
  • Jaki jest mój stosunek do Krzyża jako Drzewa Życia?
  • Czy pamiętam o tym, że mimo trudności i cierpień to krzyż jest miejscem ulgi, uzdrowienia i "miłości nauki"?
  • Czy potrafię w wywyższonym na Krzyżu i umęczonym Chrystusie dostrzec Dawcę nadziei?


MÓDL SIĘ!

Rozpięty na ramionach, jak sokół na niebie
Chrystusie, Synu Boga, spójrz proszę na ziemię.

Na ruchliwe ulice, zabieganych ludzi,
gdy dzień się już kończy, a ranek się budzi.
Uśmiechnij się przyjaźnie z wysokiego krzyża
do ciężko pracujących, cierpiących na pryczach.

Rozpięty na ramionach, jak sokół na niebie
Chrystusie, Synu Boga, spójrz proszę na ziemię.

Pociesz zrozpaczonych, zrozum głodujących
modlących się wysłuchaj, wybacz umierającym.
Spójrz, cierpienia sokole, na wszechświat, na ziemię
na cichy, ciemny Kościół, dziecko wzywające Ciebie.


ŻYJ SŁOWEM!

Postaraj się za każdym razem, gdy spojrzysz na Krzyż podziękować Jezusowi za to, że właśnie na nim objawił nam swoją miłość i nadzieję życia wiecznego. Znak krzyża - przed czy po modlitwie - czyń starannie i nabożnie!

Marcin Kleszyk

fot. brewiarz.pl

Pozostałe tematy
Aktualności

Prawa, obowiązki i zadania wychowawcze rodziców w myśli kard. Wyszyńskiego

39. rocznica śmierci Prymasa Tysiąclecia. Zmarł 28 maja 1981 r. w Warszawie w uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Miał 80 lat, z których 57 przeżył jako kapłan. Pogrzeb odbył się 31 maja z udziałem sekretarza stanu kard. A. Casaroli (Ojca św. JP II był wówczas w szpitalu po zamachu). Uroczystości stały się wielką manifestacją narodową, co symbolizował m. in. napis na jednym z wieńców: „Niekorowanemu królowi Polski”; zob. rec. książki.

więcej

Maryja i Kościół

Na naszej stronie zainicjowaliśmy cykl medytacji w rytmie lectio divina pt. Mistyczna katedra Litanii Loretańskiej ks. prof. Antoniego Troniny (2017/18). Wydawnictwo Sióstr Loretanek wydało właśnie książkę Maryja i Kościół. O Litanii Loretańskiej w rytmie lectio divina. Polecamy: loretanki.pl/

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 5724504

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu