Wyszukiwarka:
Rozważania tematyczne: Mistyczna katedra litanii loretańskiej

Królowa Aniołów (Regina Angelorum)

2018-07-26

News
Ostatnia część Litanii loretańskiej zawiera kilkanaście inwokacji zanoszonych do Maryi jako Królowej. Tytuł ten przypisywano Matce Jezusa już w IV wieku; z czasem włączono go do kultu liturgicznego. Świadectwem tego są średniowieczne antyfony maryjne, jak Salve Regina, Regina coeli czy Ave Regina coelorum. Słusznie więc papież Pius XII pisał w encyklice Ad coeli Reginam (1954), ustanawiając święto Maryi Królowej (31 V), że prawda ta jest od dawna znana ludowi chrześcijańskiemu.


CZYTAJ!
Ps 45,10-18 (tłum. Jana Kochanowskiego)

Eructavit cor meum verbum bonum

Piżmem i mirrą pachną drogo tkane
Twe szaty, w skrzyniach słoniowych chowane;
Zewsząd ci rozkosz płynie, między swymi
Córy królewskie masz ulubionymi.

Otóż i pannę dawno pożądaną
Masz wedla siebie złotem przyodzianą.
Słuchaj mię, zacna królewno, a moje
Życzliwe słowa włóż pod serce swoje.

Już teraz matki i miłej rodziny,
Już zapamiętaj ojczystej krainy;
Król cię ulubił sobie przed wszytkimi,
A ty go zwycięż posługami swymi!

Tobie bogata Tyros, o królowa,
Już dawno zacne upominki chowa;
Lubo kto skarby, lub kto hard dzielnością,
Wszyscy przed tobą padną z uczciwością.

Perły a złoto i drogie kamienie -
Ubiór tej zacnej panny i odzienie,
Ale przy twarzy gaśnie ubiór złoty,
A zaś urodę przeważają cnoty.

Taka, o królu wszech możniejszy, żona
Dnia dzisiejszego tobie przyniesiona;
Z nią orszak panien, krewnych liczba wielka,
Bębny i trąby, i muzyka wszelka.

Lecz i ty, panno, nie szukaj przyczyny
Łez niepotrzebnych; wrychle (da Bóg!) syny
Miasto rodziców oglądasz, a zatem
Doczekasz, że i władać będą światem.

Zdrów bądź, o królu, ciebie ja wdzięcznymi
Nie przepamiętam nigdy rymy swymi;
A póki harfa palców słuchać będzie,
Zacna być musi twoja sława wszędzie.


ROZWAŻ!

Bł. Paweł VI w nowym kalendarzu liturgicznym (1969) przeniósł święto Maryi Królowej na oktawę Wniebowzięcia (22 VIII). Matka jedynego Króla, napełniona Duchem Świętym, zakrólowała wraz z Nim za ziemi, a potem weszła do chwały nieba, zajmując miejsce po Jego prawicy (Ps 45,10).

Dzięki mocy Ducha Świętego, otrzymała Ona udział w godności królewskiej Chrystusa i może nieść ludziom pomoc w zbawieniu, które wysłużył Jej Syn. Podstawy teologiczne, na jakich Pius XII oparł się, ustanawiając nowe święto, to zatem przede wszystkich godność Maryi jako Matki Bożej, towarzyszącej Zbawicielowi. Nauka ta opiera się zasadniczo na dwóch tekstach św. Łukasza: na słowach anioła Gabriela, w których zapowiada on wieczne królowanie Syna Maryi (Łk 1,32-33), oraz na słowach Elżbiety, która nazywa Ją „Matką swego Pana” (Łk 1,43).

List do Hebrajczyków zaczyna się od wykazania wyższości Chrystusa od aniołów. Dowodzi tego argumentami biblijnymi, powołując się na proroctwa Starego Testamentu. Wśród nich wymienia słowa Psalmu:

Tron Twój, Boże, na wieczne czasy,

berłem sprawiedliwości berło Twego królowania.

Miłujesz sprawiedliwość, nienawidzisz nieprawości,

Dlatego Twój Bóg, o Boże, namaścił Cię olejkiem wesela

bardziej niż Twych towarzyszy (Ps 44,7-8; Hbr 1,8-9).

Ojcowie Kościoła, idąc za tradycją żydowską, dostrzegli w tym psalmie także zarys tajemnicy wspólnoty Kościoła jako Oblubienicy Chrystusa. Z kolei ta wykładnia eklezjalna tekstu natchnionego prowadzi, jak zwykle w średniowieczu, do maryjnej. To do Niej przecież odnoszą się dalsze słowa Psalmu: „Królowa stanęła po Twojej prawej stronie, złotem Ofiru zdobna” (Ps 44,10). Stąd już łatwe było przejście do nadania Maryi tytułu „Królowej Aniołów”.

Oto jak św. German z Konstantynopola objaśnia ten fragment psalmu w homilii na Ofiarowania NMP: „Zasiądź, Pani, wypada Ci bowiem jako Królowej, sławniejszej od wszystkich królów, siedzieć na wywyższeniu! Tobie, co daleko przewyższasz cherubinów, przystoi najświętsza stolica na mieszkanie. Słusznie Ci więc, jako Królowej wszystkich, pierwsze ofiaruję miejsce” (TMB 1,161).


MÓDL SIĘ!

Królowo Aniołów – módl się za nami!


ŻYJ SŁOWEM!

Św. Jan Paweł II w katechezie poświęconej Ps 8 przekonuje, że mamy Przewodnika na drodze do królestwa niebieskiego: "Rozważając Psalm 8, autor Listu do Hebrajczyków dostrzegł w nim głębszy sens Bożego planu w odniesieniu do człowieka. Nie można ograniczyć powołania człowieka do obecnego świata doczesnego. Jeśli Psalmista twierdzi, że Bóg złożył wszystko pod stopy człowieka, oznacza to, że chce mu również poddać «przyszły świat» (Hbr 2,5), «niewzruszone królestwo» (12,28). Jednym słowem, powołanie człowieka jest «powołaniem niebieskim» (3,1). Bóg pragnie «doprowadzić do chwały» niebieskiej «wielu synów» (2,10). Żeby ten Boży zamiar mógł się urzeczywistnić, trzeba było, aby droga życia została wytyczona przez «przewodnika», w którym powołanie człowieka znalazłoby swe pierwsze doskonałe spełnienie. Tym przewodnikiem jest Chrystus". Wypróbowaną Przewodniczką do nieba - królestwa aniołów - jest też Matka Chrystusa. Wielokrotnie przekonywała nas o tym w swoich objawieniach. Warto wciąż uczyć się od Niej tej drogi!

ks. Antoni Tronina

fot. uadyton.edu/

Pozostałe tematy
Aktualności

Miłość i miłosierdzie

W naszym dziale "Film w katechezie" proponujemy recenzję ks. M. Lisa, prof. UO, filmu "Miłość i miłosierdzie" w reż. M. Kondrata; zob. film-katecheza/40

więcej

Czwarty kielich

Nowa książka Scotta Hahna - nawróconego pastora, który pomaga nam odkrywać tajemnicę Ostatniej Wieczerzy i Krzyża. Przejmująca lektura na czas wakacji, by nie zapomnieć o obowiązku niedzielnej Eucharystii albo przypomnieć o Jej "bogatej prostocie" sobie i innym; zob. warto_przeczytac/293

więcej
zobacz wszystkie

Liczba wizyt: 4494271

Tweety na temat @Ssb24pl Menu
Menu