Zbędne troski

2021-08-08

Nie bój się, mała trzódko, gdyż spodobało się Ojcu waszemu dać wam królestwo. Sprzedajcie wasze mienie i dajcie jałmużnę! Sprawcie sobie trzosy, które nie niszczeją, skarb niewyczerpany w niebie, gdzie złodziej się nie dostaje ani mól nie niszczy. Bo gdzie jest skarb wasz, tam będzie i serce wasze.

Nazywając ich małą trzódką, Jezus przeciwstawia ogromny tłum (12,1), który Go otacza, maleńkiej wspólnocie Jego uczniów. Zdecydowali się oni pójść za mesjańskim Pasterzem i są posłuszni Jego słowom. Z tego powodu są oni szczególnie umiłowani przez Ojca. To upodobanie wyraża życzliwość Boga, który hojnie udziela swych darów wybranym ludziom. Uczniom Jezusa obiecuje Bóg udział w swoim królestwie, oznacza Jego zbawcze dary.

Jezus zwraca się z tą obietnicą do zalęknionych uczniów. Są oni zaniepokojeni zagrożeniami ze strony wrogiego im świata. Jezus chce ich podnieść na duchu, skoro Ojciec okazał im swoje miłosierdzie. Warunkiem z ich strony jest całkowite zaufanie Opatrzności, co zapewnia im skarb niewyczerpany w niebie. Prawdziwym skarbem jest więc królestwo Boże, którego nikt i nic nie zdoła odebrać człowiekowi.

Papież Benedykt XVI w swych rozważania o kościele przyszłości przepowiada, że będzie to "mała trzódka" wiernych, rozproszona w morzu pogaństwa i agresywnej niewiary. Obraz ten staje się coraz bardziej realny także w Polsce.

• Czy jest on dla mnie przygnębiający?
  
• Czy raczej skłania do wysiłku, aby być "światłem na oświecenie pogan" (Łk 2,32), jak prorocy widzieli misję Chrystusa.